یعنی چه
هادف در زبان معاصر به معنای شخص یا کار هدفمند، باانگیزه و غرضمند است که کار خود را با برنامهریزی پیش میبرد. همچنین در فرهنگهای لغت قدیمی مانند دهخدا، این واژه به معنی فرد بیگانه، غریب یا شخصی که تازه وارد جایی شده (درآینده) آمده است.
تلفظ
این کلمه به صورت هادِف (با کسره روی حرف دال) تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه هادف به عنوان پاسخ واژههایی چون هدفمند، غرضمند یا شخص غریب کاربرد دارد و دقیقا ۴ حرف دارد.
به انگلیسی
برای معادلسازی این واژه در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، از صفاتی که نشاندهنده داشتن هدف و برنامه هستند استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و جایگزینهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی مانند هدفدار، باانگیزه، هوشمند و در متون کهن به معنی غریب و بیگانه است. متضاد آن نیز واژههای بیهدف، عبث و بیهوده هستند.
در قرآن
کلمه هادف و دیگر مشتقات ریشه عربی (هـ د ف) در کتاب قرآن کریم وجود ندارند و نامشخص است.
نماد چیست
واژه هادف فاقد هرگونه نمادگرایی اسطورهای، فرهنگی یا سنتی خاص است و صرفاً به عنوان یک صفت کاربردی در ادبیات و زبان روزمره استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل هادف
واژه هادف یک اسم فاعل از ریشه عربی «هدف» است که با ورود به زبان فارسی دو سیر معنایی متفاوت را تجربه کرده است. در متون قدیمی و لغتنامههای کهن، این واژه بیشتر به معنای فرد غریب، بیگانه یا شخص تازه وارد به یک جمع به کار میرفته است. با این حال، در کاربرد معاصر و امروزی، معنای آن کاملاً دگرگون شده و به مفهوم هدفمند، باانگیزه و اصابتکننده به هدف اشاره دارد.
امروزه وقتی از یک اثر، شخص یا فعالیت هادف صحبت میشود، منظور ارزشمند بودن و داشتن غرض و مقصود مشخص در آن کار است؛ برای مثال اصطلاح «فیلم هادف» در زبان عربی معاصر و معادلهای آن در فارسی نشاندهنده محتوایی است که پیام و هدف خاصی را دنبال میکند. این کلمه با داشتن همخانوادههایی مثل اهداف و هدف، جایگاه کاربردی مستحکمی در زبان مکتوب دارد.