یعنی چه
این عبارت یک ترکیب کنایی یا اصطلاح ثبتشده در لغتنامهها نیست، بلکه از کنار هم قرار گرفتن دو واژه مجزای «شوق» و «مخالف» ساخته شده است. این ترکیب به معنای شور، رغبت یا تمایلی است که در جهت عکس یا تقابل با یک جریان، شخص، یا باور دیگر قرار میگیرد و نشاندهنده یک اشتیاق متضاد و ناهمسو است.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت «شَوْقِ مُخالِف» است که در آن کلمه اول به سکون واو و کلمه دوم با ضمه ميم و کسره لام خوانده میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول، این عبارت دقیقاً دارای ۸ حرف است. بسته به طراح جدول، ممکن است از موازیهای معانی آن نظیر میل ناهمسو نیز استفاده شود.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این ترکیب توصیفی در زبان انگلیسی، میتوان از عبارتهایی که تضاد در تمایل و احساس را میرسانند استفاده کرد.
به عربی
هر دو واژه سازنده این ترکیب ریشه عربی دارند و در زبان عربی نیز به همین صورت یا به شکل رغبت معارضه برای توصیف این حالت استفاده میشود.
به فارسی
برگردان و معادلهای خالصتر فارسی برای این ترکیب شامل واژگانی چون میل ناهمسو، رغبت دگرگونه، و خواهش متقابل است که همان مفهوم تمایل در جهت عکس را میرسانند.
جمعبندی و توضیح کامل شوق مخالف
عبارت «شوق مخالف» یک واژه واحد یا اصطلاح مدون در لغتنامههای مرجع زبان فارسی به شمار نمیرود. این اصطلاح در واقع یک ترکیب توصیفی و کنایی است که از دو واژه وامگرفته از زبان عربی یعنی «شوق» (از ریشه ش و ق) و «مخالف» (از ریشه خ ل ف) پدید آمده است. کاربرد آن بیشتر در متون تحلیلی، ادبی یا روانشناختی برای تبیین وضعیت احساسی یا تمایلی است که برعکس جریان حاکم حرکت میکند.
از نظر ریشهشناسی و مذهبی، این ترکیب به خودی خود در متن قرآن کریم نیامده است؛ اگرچه مشتقات ریشه «خلف» در آیات متعدد (مانند مخالفت از امر الهی) دیده میشود اما واژه شوق در قرآن به کار نرفته و بیشتر در ادعیه و احادیث متداول است. در کل، این عبارت به خوبی نشاندهنده تضاد درونی یا بیرونی در کششها و تمایلات انسانی است.