یعنی چه
این عبارت به یکی از خدایان اساطیری مصر باستان به نام «واجور» اشاره دارد که تجسمِ عینی دریای مدیترانه و آبهای وسیع شمال مصر بود. نام او در زبان هیروگلیف به معنای «سبزِ بزرگ» است و او را حامی برکت، باروری و سرسبزی ناحیهٔ دلتای نیل میدانستند.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت «رَبُّ النَّوعِ دَریایِ مِصریانِ قَدیم» است. نام خودِ این ایزد نیز در زبان مصری «واجْوِر» (Wadj-wer) خوانده میشود.
در جدول
در مسابقات و جدولهای کلمات متقاطع، طراحان جدول از این عبارت طولانی ۲۲ حرفی برای به چالش کشیدن اطلاعات اساطیری کاربران استفاده میکنند که پاسخ دقیق آن واژه ۵ حرفی «واجور» و در برخی منابع عمومی «نون» است.
به انگلیسی
در منابع انگلیسیزبان و کتابهای مصرشناسی، از این مفهوم با عبارتهای Wadj-wer (که گاهی Uatch-ur نوشته میشود) یا به صورت عمومی Egyptian Sea God یاد میشود.
به فارسی
معادل و برگردان مستقیم این عبارت در زبان فارسی مدرن، «خدای دریا» یا «ایزد آبهای مصر باستان» است که مفهوم سرپرستی مذهبی بر پهنههای آبی را میرساند.
نماد چیست
این ایزد در کتیبههای باستانی مصر (مانند معبد ساحورع) به شکل مردی با بدن فربه (نماد وفور نعمت) تصویر شده که سراسر بدنش با خطوط موجدار آب پوشیده شده است. او نماد جریان داشتن زندگی، باروری دلتا، پاپیروسهای سرسبز و برکتِ حاصل از آبهای شمال مصر بود.
جمعبندی و توضیح کامل رب النوع دریای مصریان قدیم
عبارت «ربالنوع دریای مصریان قدیم» یک توصیف اساطیری و یکی از پرسشهای جذاب در جدولهای کلمات متقاطع است. در دین و باورهای مصر باستان، این عنوان بیش از همه شایستهٔ ایزدی به نام «واجور» (Wadj-wer) است که معنای نامش به «سبزِ بزرگ» ترجمه میشود. مصریان قدیم او را تجسم عینی دریای مدیترانه و دریاچهها و تالابهای ساحلی ناحیهٔ دلتای نیل میدانستند که بر خلاف خدایان ویرانگری چون «سِت»، پیامآور برکت، ثروت و آبادانی بود.
در هنر و تصویرگری مذهبی مصر، واجور معمولاً به صورت مردی فربه و تنومند که نشاندهنده فراوانی و اشباع بودن است به تصویر کشیده میشد و خطوط منحنی امواج آب روی پوست او نقش میبست. اگرچه در نگاهی کلیتر به اساطیر مصر، ایزدان دیگری مانند «نون» (خدای آبهای اولیه و کیهانی) نیز به چشم میخورند، اما واجور مشخصاً با پهنههای آبی و دریایی شمال مصر پیوند خورده است. در فرهنگ اسلامی و قرآنی نیز اگرچه نام این بتها نیامده، اما در داستان فرعون به واژه «الیم» (دریا/رود عظیم) اشاره شده که لشکریان مصر در همان آبی که مقدس میشمردند، غرق شدند.