یعنی چه
به مردی اطلاق میشود که رفتار، گفتار یا تصمیماتش بر پایهٔ عقل، استدلالِ درست و قواعد سنجیده نباشد؛ فردی ناخردورز که بدون سنجش سخن میگوید، بر مواضع نادرست خود پافشاری میکند و واکنشهایش غیرعقلانی، احساسیِ افراطی و ناپایدار است.
تلفظ
این ترکیب صفت و موصوفی در زبان فارسی به صورت «مَردِ بی مَنطِق» (marde bi-manteq) تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، عبارت «مرد بی منطق» دقیقاً دارای ۹ حرف است. همچنین بسته به تعداد حروف طراح جدول، ممکن است واژههایی چون غیرمنطقی یا نامعقول مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیبهایی استفاده میشود که نشاندهنده عدم وجود تفکر منطقی یا عقلانیت در فرد است.
به عربی
در زبان عربی با استفاده از ادوات نفی تعابیری ساخته میشود که به عدم پایبندی فرد به منطق و عقل دلالت دارند.
نماد چیست
این عبارت نمادپردازی ثابت، رسمی یا اساطیری مشخصی در متون کلاسیک ندارد؛ اما در تحلیلهای ادبی و روانشناختی، معمولاً نماد غلبه احساسات افراطی بر عقلانیت، تصمیمگیریهای شتابزده، لجاجتپیشگی و فقدان تفکر انتقادی به شمار میرود. در ادبیات تمثیلی گاه رفتارهای اینچنینی به چارپایان تشبیه شده است.
جمعبندی و توضیح کامل مرد بی منطق
عبارت «مرد بیمنطق» یک ترکیب صفت و موصوفی متشکل از واژگان فارسی و عربی است. واژه «مرد» ریشه در پارسی اصیل و زبان پهلوی دارد و «منطق» از ریشه عربی «ن-ط-ق» به معنی سخن گفتن و استدلال است که با پیشوند نفی «بی» ترکیب شده است. این عبارت در لغت به معنای فردی است که تصمیمات و رفتارهایش فاقد توجیه عقلانی بوده و بر پایه حدس، احساسات افراطی یا لجاجت شکل میگیرد.
اگرچه این ترکیب به صورت مستقیم در متون دینی مانند قرآن کریم نیامده است، اما مفاهیم مترادف با آن که به سرزنش عدم تعقل میپردازند، با عباراتی نظیر «لَا یَعْقِلُونَ» (عقل خود را به کار نمیگیرند) یا «لَا یَفْقَهُونَ» (نمیفهمند) به کرات مطرح شدهاند. در حوزه کاربرد، این واژه در زبان عامه و ادبیات روزمره برای توصیف افرادی که با لجاجت از پذیرش حقیقت یا استدلالهای منطقی سر باز میزنند، استفاده میشود.