یعنی چه
این عبارت ترکیبی قرآنی، توصیفکننده برافراشته شدن و استقرار آسمانها و کرات آسمانی بدون داشتن پایهها و ستونهای مرئی و مادی است. مفسران آن را اشارهای به قدرت نامرئی الهی یا نیروهای طبیعی پنهان مانند نیروی جاذبه میدانند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت بر اساس قواعد تجوید و آواشناسی عربی به صورت «بِغَیْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا» است که تنوین کلمه عمد در حرف تاء بعد از خود ادغام ناقص (یا اخفاء) میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این عبارت دقیقاً «بغیر عمد ترونها» با ۱۳ حرف است. کلمات کلیدی مرتبط با آن شامل بیستون یا جاذبه نیز میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم (مانند ترجمه یوسف علی و شاکر)، این عبارت معمولاً به صورت عدم وجود ستونهای قابل رویت برای آسمان معنی شده است.
به عربی
در کتب تفسیر و لغت عربی، این عبارت را به معنای خلقت و نگهداری آسمانها تنها با قدرت الهی و بدون پایههای ساختمانی ملموس تبیین میکنند.
به فارسی
معادلهای روان فارسی این عبارت شامل تعابیری همچون «بدون ستونهای قابل مشاهده»، «بیستون»، «برافراشته با نیروی پنهان» و «دارای پایههای غیر مادی» است.
در قرآن
این عبارت دقیقاً در دو آیه از قرآن مجید آمده است؛ اولی در آیه ۲ سوره رعد (...رَفَعَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا...) و دومی در آیه ۱۰ سوره لقمان (...خَلَقَ السَّمَاوَاتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَهَا...) که هر دو در مقام بیان نشانههای عظمت آفرینش هستند.
جمعبندی و توضیح کامل بغیر عمد ترونها
عبارت قرآنی «بغیر عمد ترونها» یکی از تعابیر شگفتانگیز و پرمفهوم در کتاب آسمانی مسلمانان است که در سورههای رعد و لقمان برای توصیف چگونگی استقرار آسمانها به کار رفته است. این عبارت از نظر لغوی به معنای «بدون ستونهایی که آنها را ببینید» است و ذهن انسان را به تامل در ساختار پنهان و استوار کیهان دعوت میکند.
از دیدگاه تفسیری و علمی، مفسران بزرگ دو برداشت عمده از این آیه ارائه دادهاند؛ گروهی معتقدند آسمانها اصلاً ستونی ندارند و تنها با اراده و قدرت مطلقه الهی معلق نگاه داشته شدهاند. گروهی دیگر با استناد به روایات معصومین (ع) بر این باورند که آسمانها دارای ستونهایی هستند اما این ستونها دیدنی و مادی نیستند، که در علم مدرن از آن به عنوان قانون جاذبه عمومی و تعادل نیروهای جرمی یاد میشود.
در فرهنگ اسلامی، این تعبیر به عنوان نمادی از نظم حیرتانگیز و نامرئی جهان هستی شناخته میشود. ستونهای پنهانی که جهان آفرینش را سرپا نگاه داشتهاند، جلوهای از تدبیر دائم الهی هستند که بدون نیاز به سازههای دستبشر، سقف آسمان را برافراشته و منظم حفظ کردهاند.