یعنی چه
فذلک در اصل به معنای خلاصه، مجمل، لبّ مطلب و زبده است. در اصطلاح حسابداران قدیمی، به جمع کل حساب پس از شرح دادن جزئیات (تفصیل) فذلک میگفتند.
تلفظ
این کلمه در اصل به صورت فَذَلِکَ (fa-za-lika) تلفظ میشود و شکل رایج امروزی آن در زبان فارسی فَذلَکِه است.
در جدول
پاسخ دقیق و ۴ حرفی برای این کلمه در جدول، خود کلمه «فذلک» است که به معنای خلاصه و ماحصل کلام به کار میرود.
به انگلیسی
معادلهای انگلیسی این واژه نشاندهنده مفهوم جمعبندی و عصاره یک مطلب یا سند هستند.
به عربی
این واژه ریشه عربی دارد و از ترکیب حروف «فـ» و «ذلک» ساخته شده که در متون قدیمی عربی نیز به معنای ماحصل به کار رفته است.
به فارسی
در زبان فارسی، معادلهای دقیق این واژه شامل خلاصه، چکیده، ماحصل، لب مطلب و سرجمع حساب هستند که به عنوان جایگزین استفاده میشوند.
در قرآن
کلمه ترکیبی و مستقل «فذلک» در قرآن کریم وجود ندارد؛ اما اجزای سازنده آن یعنی حرف «فـ» (پس) و اسم اشاره «ذلک» (آن) به وفور و جداگانه در کنار هم در آیات آمدهاند.
جمعبندی و توضیح کامل فذلک
واژه «فذلک» (یا فذلکه) از اصطلاحات جالب و پرکاربرد در زبان ادبی، دیوانی و حسابرسی قدیم است. این کلمه در واقع یک واژه ساختگی و ادغامشده از عبارت عربی «فَـ + ذلِکَ» به معنای «پس اینچنین» یا «پس آن» است. حسابداران و دانشمندان قدیمی پس از نگارش جزئیات و ریز ارقام، در پایان میگفتند «فذلک کذا و کذا» یعنی پس جمع کل و خلاصه آن اینقدر است؛ به مرور زمان این عبارت به یک اسم مستقل در معنی خلاصه و نتیجهگیری تبدیل شد.
امروزه در زبان فارسی این واژه بیشتر به صورت «فذلکه» یا اصطلاح «فذلکه درآوردن» به کار میرود. شناخت ریشه این کلمه کمک میکند تا درک بهتری از متون کهن اداری و ادبی داشته باشیم و بدانیم که چطور یک عبارت ترکیبی محاسباتی به مرور زمان وارد زبان توده مردم شده و معنای مجمل کلام و چکیده مطلب را به خود گرفته است.