یعنی چه
نکهت حیدرآبادی یک اسم خاص (اعلام) و تخلص شعری غلام یحیی حیدرآبادی، از شاعران و پارسیگویان قرون گذشته در شبهقاره هند است. واژهٔ «نکهت» در لغت به معنای بوی خوش، عطر، رایحه و بوی دهان است و حیدرآبادی به زادگاه یا محل زندگی او اشاره دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «نَکْ هَ تِ حَیْ دَ رآ با دی» (Nakhat-e Haydarabadi) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به عنوان شاعر پارسیگوی هند با این تعداد حروف، «نکهت حیدرآبادی» است.
به انگلیسی
عبارت نکهت حیدرآبادی در زبان انگلیسی به صورت Nakhat Hyderabadi یا Nikhat Hyderabadi مکتوب میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این شخصیت یا ترکیب از عبارت «نكهة الحيدرآبادي» استفاده میشود.
به ترکی
این نام در زبان ترکی به صورت Nakhat Haydarabadi نگاشته میشود.
به فارسی
معادل مسمّای این اسم خاص در فارسی همان «غلام یحیی حیدرآبادی» است. اگر به صورت تحتاللفظی و ترکیبی به آن نگاه شود، معنای «رایحه و بوی خوش حیدرآباد» را میدهد.
جمعبندی و توضیح کامل نکهت حیدرآبادی
عبارت «نکهت حیدرآبادی» یک اسم خاص در تاریخ ادبیات پارسی است که به غلام یحیی حیدرآبادی، شاعر و سخنور شبهقاره هند اشاره دارد. او در دوران خود به زبان فارسی شعر میسرود و تخلص «نکهت» را برای خود برگزیده بود که در کنار انتسابش به حیدرآباد، این ترکیب شناختهشده را در تذکرههای شعری پدید آورده است.
از نظر واژهشناسی، کلمهٔ نخست این ترکیب یعنی «نکهت» ریشهای عربی دارد و به معنای عطر، شمیم و رایحهٔ خوش است. بخش دوم یعنی «حیدرآبادی» ترکیبی فارسی-عربی است. این عبارت در محافل ادبی قدیمی و طراحان جدولهای کلمات متقاطع به عنوان یک پاسخ دقیق ۱۳ حرفی برای معرفی این شاعر معاصرِ ترکی شناخته میشود.