یعنی چه
یقین کامل به معنای آگاهی کاملاً مبرهن، روشن و استواری است که هیچگونه احتمال خطا، شک، تردید یا شبهه در آن راه نداشته باشد. این حالت زمانی رخ میدهد که واقعیت یک امر برای شخص صددرصد اثبات شده باشد.
تلفظ
این ترکیب وصفی در زبان فارسی به صورت «یَقینِ کامِل» تلفظ میشود که شامل واژهٔ یقین با فتحهٔ ی و کسرهٔ ق، و واژهٔ کامل با الف کشیده و کسرهٔ م است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، معادل اصلی برای دستیابی به بالاترین حد باور، واژهٔ هشتحرفی «یقین کامل» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اطمینان صددرصدی و بدون قید و شرط، از عبارات فوق استفاده میشود.
به فارسی
واژگان و تعابیر هممعنا و مترادف فارسی این ترکیب شامل قطعیت، باور استوار، بیگمانی، اطمینان خاطر و باور راسخ هستند.
در قرآن
عین این ترکیب در قرآن نیست، اما مراتب آن آمده است: علمالیقین (دانستن از روی برهان در آیه ۵ تکاثر)، عینالیقین (دیدن و شهود در آیه ۷ تکاثر) و حقالیقین (اتصال و چشیدن حق در آیه ۹۵ واقعه).
نماد چیست
نماد گرافیکی یا حیوانی خاصی در اسطورهشناسی برای آن ثبت نشده؛ اما در ادبیات و عرفان، مظاهری چون نور تجلی، آینهٔ صاف و بدون غبار، و چشم بینا به عنوان نمادهای شهود و یقین کامل شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل یقین کامل
ترکیب «یقین کامل» یک ترکیب وصفی با ریشهٔ عربی در زبان فارسی است که به گام نهایی معرفت و شناخت اشاره دارد؛ مرتبهای که در آن هرگونه سایهٔ شک، تردید و شبهه بهطور کامل از بین میرود و حقیقتِ یک امر مانند روز روشن و مبرهن میگردد.
این مفهوم در فرهنگ و ادبیات اسلامی و عرفانی از اهمیت بالایی برخوردار است و متناظر با عالیترین درجات ایمان یعنی حقالیقین دانسته میشود که در آن انسان حقیقت را نه تنها با برهان میداند یا با چشم میبیند، بلکه آن را با تمام وجود خود حس کرده و میچشد.