یعنی چه
تکالب در لغت به معنی با هم برجستن، به یکدیگر هجوم آوردن و جنگ و بدگویی متقابل است. در اصطلاح و کاربرد رایج، به شدتِ حرص، آزمندی و چشموهمچشمی مردم برای به دست آوردن مادیات اشاره دارد؛ به طوری که افراد برای منافع دنیوی، مانند سگان بر سر لاشه به جان هم بیفتند.
تلفظ
این واژه به صورت تَکالُب (تَ ک ا لُ ب) تلفظ میشود و مصدر باب تفاعل در زبان عربی است.
در جدول
پاسخ مد نظر در جدول برای کلمه تکالب، خود این واژه با ۵ حرف است. معادلهای دیگر آن تواثب و مخاصمه هستند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به سیاق متن، میتوان از واژههایی که بیانگر آزمندی یا رقابت کورکورانه و وحشیانه هستند استفاده کرد.
به عربی
واژه تکالب خود ریشه عربی دارد و در این زبان برای توصیف نزاع حریصانه بر سر مادیات به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق و کنایی این واژه شامل حرص مفرط، سگدوی (کنایه از دویدن با ولع برای مادیات)، زیادهخواهی، تواثب و مخاصمه بر سر مال دنیا است.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی، اخلاقی و متون دینی، تکالب نمادِ بارز دنیاپرستی مفرط، حرص حیوانی و از دست رفتن فضایل اخلاقی است؛ جایی که انسانها به خاطر مال دنیا خوی درندگی سگسان به خود میگیرند.
جمعبندی و توضیح کامل تکالب
واژه تکالب از ریشه عربی «ک ل ب» (به معنی سگ) و بر وزن تفاعل ساخته شده است که دلالت بر مشارکت و رفتار متقابل دارد. این کلمه در فرهنگ و ادبیات فارسی برای توصیف موقعیتهایی به کار میرود که در آن افراد با حرص، ولع و چشموهمچشمی شدید، برای به دست آوردن مال و جاه دنیوی به جان یکدیگر میافتند و رفتاری دور از شأن انسانی بروز میدهند.
اگرچه این واژه مستقیماً در متن قرآن کریم نیامده، اما مفهوم آن در احادیث و خطبههای نهجالبلاغه برای نکوهش دنیاطلبان بسیار استفاده شده است. متضاد این مفهوم اخلاقی، ارزشهایی چون قناعت، ایثار، گذشت و اعراض از مادیات است که در مقابل آزمندی و درندگی دنیوی قرار میگیرند.