یعنی چه
واژهٔ «بنگارید» در زبان فارسی به معنای نوشتن، به رشتهٔ تحریر درآوردن، ثبت کردن و همچنین نقش کردن، نقاشی کردن یا تصویر کردن یک مفهوم یا شیء است. این کلمه از منظر دستوری، فعل امر دوم شخص جمع (مخاطب) از مصدر «نگاریدن» یا «نگاشتن» است که در متون کهن و ادبیات کلاسیک فارسی کاربرد فراوانی داشته و امروزه جای خود را به افعالی نظیر «بنویسید» یا «ثبت کنید» داده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [بِ نْ گا رید] است. حرف «ب» دارای کسره (بِ)، «ن» ساکن، «گ» به همراه مصوت بلند «آ» و در نهایت «رید» با مصوت بلند «ی» تلفظ میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، در پاسخ به راهنماهایی همچون «بنویسید»، «نقش کنید» یا «تصویر کنید» در ۷ حرف، واژهٔ «بنگارید» به عنوان پاسخ دقیق و قطعی قرار میگیرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن و معنای مدنظر، معادلهای مختلفی به صورت امری وجود دارد؛ برای نوشتن از Write، برای ثبت کردن از Record و برای به تصویر کشیدن از Depict استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، برای بیان مفهوم امری و محترمانه/جمعِ نوشتن از واژه Yazınız و برای مفاهیم مربوط به نگارگری و رسم از Çiziniz یا Tasvir ediniz استفاده میشود.
به فارسی
برگردانها و واژههای جایگزین مستقیم این فعل در فارسی معیار و امروز شامل مواردی چون «بنویسید»، «ثبت کنید»، «به تصویر بکشید» و «به رشتهٔ تحریر درآورید» است که بار ادبی کمتری نسبت به اصل واژه دارند.
نماد چیست
این واژه به عنوان یک فعل دستوری نماد مادی خاصی ندارد، اما در ادبیات کلاسیک و عرفانی فارسی، ریشهٔ آن (نگار) نماد معشوقِ زیبارو، مینیاتور و آفرینش الهی است. خودِ فعلِ «بنگارید» تداعیکنندهٔ مفهوم ثبتِ جاودانه، خلق تصویر با کلمات و جاودان ساختن یک حقیقت در تاریخ است.
جمعبندی و توضیح کامل بنگارید
واژهٔ «بنگارید» یک فعل امر دوم شخص جمع (مخاطب) از ریشهٔ کهن و اصیل فارسی «نگاریدن / نگاشتن» است. ساختار این واژه از پیشوند امری «بـ»، بن مضارع «نگار» و شناسهٔ «ـید» تشکیل شده است. این واژه در متون ادبی و کلاسیک فارسی کاربرد گستردهای داشته و به معنای امر به نوشتن، ثبت کردن، تصویر کردن و نقش زدن است.
اگرچه این کلمه امروزه در گفتار روزمره و فارسی معیار معاصر کمتر به کار میرود و جای خود را به واژههای سادهتری مانند «بنویسید» یا «ثبت کنید» داده است، اما همچنان در بافتهای رسمی، ادبی، شاهکارهای شعر کهن و بازیهای فکری مانند جدولهای کلمات متقاطع ارزش کاربردی بالایی دارد و غنای تاریخی زبان فارسی را بازتاب میدهد.