یعنی چه
تیر حایل یک عضو ساختاری، افقی یا شیبدار از جنس چوب، فلز یا بتن است که به عنوان شمع، پشتبند یا تکیهگاه برای مهار فشار فیزیکی، جلوگیری از ریزش دیوار، یا تحمل بارهای فشاری خرپا در مهندسی عمران و معماری به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این ترکیب وصفی به صورت «تیرِ حایِل» است. واژه تیر ریشه پارسی داشته و حایل کلمهای عربی به معنی مانع و جداکننده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این واژه در قالب یک ترکیب ۷ حرفی «تیر حایل» است و از مترادفهای آن نظیر شمعک، پشتبند یا دیرک نیز استفاده میشود.
به انگلیسی
در اصطلاحات مهندسی و معماری انگلیسی، بسته به نوع کاربرد از واژههای Strut برای اعضای فشاری، Buttress برای پشتبندها و Shoring Beam برای شمعبندی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی برای اشاره به این مفهوم ساختاری از ترکیبها و کلماتی مانند عارضة إسناد، دعامة یا جایز حاجز استفاده میشود.
در قرآن
ترکیب وصفی «تیر حایل» در قرآن کریم کاربرد ندارد و نیامده است. با این حال، ریشه واژه حایل (ح و ل) در آیاتی نظیر «یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ» به مفهوم ایجاد مانع، فاصله و جدایی میان دو چیز استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل تیر حایل
تیر حایل یک ترکیب وصفی متشکل از واژه فارسی «تیر» و کلمه عربی «حایل» است که در مهندسی عمران، ساختوساز و معماری سنتی کاربرد فراوانی دارد. این عضو سازهای که میتواند افقی یا شیبدار باشد، وظیفه مهار بارهای فشاری، پایداری دیوارها و جلوگیری از ریزش یا فروپاشی ساختارها را بر عهده دارد.
در فرهنگ معین و لغتنامههای تخصصی، این اصطلاح مترادف با مفاهیمی چون شمعک، پشتبند و ستون مهار در نظر گرفته میشود. از نظر نمادین نیز در ادبیات کنایی، تیر حایل به عنوان نمادی از مقاومت، پایداری و پشتیبانی در شرایط سخت و بحرانی شناخته میشود تا مانع از فروپاشی یک کلّیت فیزیکی یا فکری گردد.