یعنی چه
ترکیب وصفی «زشت و کریه» برای اشاره به چیزی یا کسی به کار میرود که ظاهر، باطن یا رفتار او به شدت ناخوشایند و ناپسند است. این عبارت تاکید مضاعفی بر زشتی دارد؛ به طوری که دیدن یا شنیدن آن چیز، حس کراهت، اکراه و بیزاری را در فرد ایجاد میکند.
مترادف
این کلمات همگی بار معنایی منفی دارند و برای توصیف ظاهر، اعمال یا صداهای ناپسند به کار میروند.
تلفظ
این ترکیب با کسره در حرف «ز»، ساکن روی «ش» و «ت»، پیوند «و» (اُ) و در نهایت واژه کریه با فتح «ک» و کسر «ر» تلفظ میشود.
در جدول
چنانچه در راهنمای جدول به عبارت «زشت و کریه» برخوردید، پاسخ خود این عبارت با ۸ حرف است. البته بسته به تعداد خانهها میتوانید از مترادفهای آن نیز استفاده کنید.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی واژگان متعددی برای این مفهوم وجود دارد که بسته به شدت زشتی و کراهت، در موقعیتهای مختلف از آنها استفاده میشود.
به فارسی
واژه «زشت» کاملاً فارسی است و «کریه» ریشه عربی (از ماده کره) دارد. معادلهای کاملاً اصیل و فارسی برای این ترکیب دوگانه شامل کلماتی مانند نازیبا، بدنما، بدگل، بدترکیب و ناخوشایند میباشد.
جمعبندی و توضیح کامل زشت و کریه
ترکیب «زشت و کریه» یکی از پرکاربردترین اصطلاحات در زبان فارسی برای توصیف اوج نازیبایی و ناپسندی است. این ترکیب از همنشینی یک واژه اصیل فارسی (زشت) و یک واژه با ریشه عربی (کریه) ساخته شده است تا با تاکید مضاعف، شدت ناخوشایند بودن یک پدیده، چهره یا رفتار را نشان دهد. واژه کریه از ریشه «ک ر ه» است که مستقیماً با حس اکراه و بیزاری قلبی ارتباط دارد.
در متون کهن و تفاسیر مذهبی نیز این مفهوم بازتاب گستردهای داشته است؛ به عنوان مثال، در ترجمه و تفسیر آیه ۱۹ سوره لقمان، عبارت «انکر الاصوات» دقیقاً به «کریهترین صداها» (صدای خران) تعبیر شده است که نشاندهنده ناخوشایند بودن آن در استعارههای ادبی است. این اصطلاح در تضاد کامل با مفاهیمی چون زیبایی، لطافت و حسن قرار دارد و همچنان در گفتگوهای روزمره و متون مختلف برای توصیف موارد زننده و نفرتانگیز به کار میرود.