یعنی چه
«فنخرج» یک ساختار فعلی مرکب عربی است که از حرف عطف «فَـ» (به معنی پس) و فعل مضارع متکلممعالغیر «نُخْرِجُ» (از ریشه خروج) تشکیل شده است. این واژه در متون دینی و قرآنی برای توصیف افعال الهی، به ویژه پدید آوردن، رویاندن گیاهان و خارج کردن ثمرات از دل زمین به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتح فاء، ضم نون، سکون خاء، کسر راء و ضم یا فتح جیم به صورت «فَنُخْرِجُ» یا «فَنُخْرِجَ» است.
در جدول
در معماها و جداول کلمات متقاطع، در پاسخ به راهنمای «پس بیرون میآوریم در قرآن»، کلمه پنجحرفی «فنخرج» مد نظر است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً به صورت ساختار جملهای عبارات فوق ترجمه میشود.
به عربی
مترادفهای این فعل در خود زبان عربی شامل کلماتی چون فنبرز، فنظهر و فننتج است که بر آشکار کردن و بیرون آوردن دلالت دارند.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این عبارت فعلی عربی، «پس بیرون میآوریم» یا «پس پدید میآوریم» است که انجام کاری را توسط جمع (متکلم معالغیر) در زمان حال یا آینده بیان میکند.
نماد چیست
کلمه «فنخرج» صرفاً یک فعل فصیح عربی است و در فرهنگها یا نمادشناسی، مظهر یا نماد مفهوم خاصی به شمار نمیرود؛ بلکه صرفاً بیانگر یک عمل و اقدام است.
جمعبندی و توضیح کامل فنخرج
واژه «فنخرج» یک کلمه مرکب زبان عربی است که از ریشه ثلاثی مجرد «خ ر ج» ساخته شده و به معنای «پس بیرون میآوریم» یا «پس پدیدار میکنیم» است. متضاد این کلمه در عربی «فندخل» (پس داخل میکنیم) و همخانوادههای آن واژگانی چون خروج، اخراج، مخرج و خارج هستند که همگی مفهوم بیرونی شدن یا بیرون آوردن را در خود دارند.
این عبارت فعلی به طور ویژهای در آیات قرآن کریم برای به تصویر کشیدن قدرت پروردگار در آفرینش و طبیعت به کار رفته است؛ به عنوان نمونه در آیه ۲۷ سوره سجده آمده است که خداوند آب را به زمین خشک میراند و به وسیله آن زراعتی را بیرون میآورد (فَنُخْرِجُ بهِ زَرْعاً) تا بندگان از آن بهرهمند شوند.
از آنجا که این واژه یک کلمه اصیل فارسی یا اصطلاح مدرن نیست، کاربرد روزمرهای در محاورات فارسی ندارد و بیشتر در متون دینی، تفسیری و مسابقات قرآنی و جداول کلمات متقاطع به عنوان یک لغت پنجحرفی مطرح میشود.