یعنی چه
طبلک برد به پیچ یا غلتک مدرج و استوانهایشکلی گفته میشود که روی دوربین تفنگ یا ابزارهای نشانهروی جنگافزارها تعبیه شده است. وظیفه این قطعه، تنظیم زاویه عمودی لوله سلاح و تصحیح میزان افت گلوله در مسافتهای مختلف (برد سلاح) است تا شلیک دقیقاً به هدف اصابت کند. از آنجا که این کلمه اصطلاحی معمولی و کلاسیک در حوزه نظامی است، تعریف فنی آن مبنای شناخت کاربردش قرار میگیرد.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه «طَبلَک» (با فتح طاء و لام) و «بَرد» (با فتح باء و سکون راء و دال) تشکیل شده است که با کسره اضافه به یکدیگر متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش در صورت اشاره به ابزار تنظیم مسافت دوربین تفنگ، کلمه «طبلک برد» با ۷ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی به این قطعه اصطلاحاً Elevation Turret یا Elevation Knob میگویند که به معنای برجک یا پیچ تنظیم ارتفاع و عمود است.
به عربی
در متون و اصطلاحات نظامی زبان عربی، برای اشاره به این قطعه از ترکیبهای «قرص الارتفاع» یا «طبلة الارتفاع» استفاده میشود.
به فارسی
این اصطلاح در واژهگزینی معاصر و زبان فنی نظامی فارسی به عنوان یک ترکیب وصفی/اضافی به کار میرود. واژه «طبلک» از ریشه عربی طبل به همراه کلمۀ تصغیر فارسی «ک» (به دلیل شباهت ظاهری این پیچ استوانهای به طبل کوچک) ساخته شده و «برد» یک واژه اصیل فارسی به معنای مسافتِ شلیک است. مترادفهای آن غلتک مسافت و طبلک ارتفاع هستند و همخانوادههای آن شامل طبل، برد، بارود و طبال میشود.
نماد چیست
واژه طبلک برد یک اصطلاح کاملاً فنی، معاصر و تخصصی در حوزه ادوات نظامی است؛ به همین جهت نماد تاریخی، فرهنگی، اسطورهای یا مذهبی خاصی ندارد و در کتب مقدس مانند قرآن نیز به چشم نمیخورد.
جمعبندی و توضیح کامل طبلک برد
طبلک برد یکی از اجزای حیاتی و مکانیکی در سیستمهای نشانهروی و دوربین تفنگهای جنگی و شکاری است. این قطعه استوانهای شکل کوچک، به تکتیرانداز یا کاربر سلاح اجازه میدهد تا با چرخاندن آن، خطای عمودی ناشی از مسافت تا هدف و افت طبیعی گلوله در اثر جاذبه زمین را خنثی کرده و نقطه نشانهروی را دقیقاً بر محل اصابت منطبق کند.
در ساختار تجهیزات اپتیکی نظامی، این غلتک معمولاً در قسمت بالایی دوربین قرار میگیرد و مکمل قطعه دیگری به نام «طبلک سمت» است که وظیفه تنظیمات افقی و بادگیری را بر عهده دارد. ترکیب واژگانی طبلک برد، نمونهای از اصطلاحات فنی وضعشده در زبان فارسی معاصر برای توصیف دقیق قطعات مکانیکی تسلیحات است.