یعنی چه
منظرهها شکل جمع واژه «منظره» است و در لغتنامههای دهخدا، معین و عمید به معنای جای نگریستن، صحنههای زیبای طبیعت مانند کوه و دشت، و دورنماها به کار میرود. در متون کهن نیز گاه به معنای اتاقهای مرتفع یا برج دیدهبانی استفاده شده است. این واژه ریشه عربی دارد که با نشانه جمع فارسی ترکیب شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه دقیقاً ۷ حرف دارد. از معادلهای دیگر آن میتوان به مناظر یا چشماندازها اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی با توجه به بافت متن، از کلمات Landscapes برای مناظر طبیعی، Sceneries برای مجموعهای از چشماندازها و Views برای دید و نماها استفاده میشود.
به عربی
واژه مفرد آن «مَنْظَر» (اسم مکان از ریشه ن ظ ر) است و در حالت جمع تکسیر به صورت مَناظِر به کار میرود.
به ترکی
کلمه Manzara به عنوان وامواژه در ترکی استفاده میشود و با پسوند جمع لار به صورت Manzaralar در میآید.
نماد چیست
در ادبیات، هنر و تفکر عرفانی، منظرهها بازتابدهنده حالات درونی انسان و گذر زمان هستند. این تصاویر طبیعی در نگاه عارفانه به عنوان آینهای برای تماشای جمال الهی و جلوه عظمت آفرینش شناخته میشوند.
جمعبندی و توضیح کامل منظره ها
واژه منظرهها ترکیبی از یک ریشه اصیل عربی (منظرة) با نشانه جمع فارسی است که جایگاه ویژهای در زبان و ادبیات ما دارد. این کلمه بیش از هر چیز یادآور جلوههای بصری، دشتها، کوهستانها و افقهای باز طبیعت است که چشم انسان از تماشای آنها لذت میبرد.
بررسی واژهشناختی این کلمه نشان میدهد که ساختار آن با کلماتی چون نظر، ناظر و نظارت همخانواده است. اگرچه خود این کلمه به صورت مستقیم در قرآن نیامده، اما ریشه آن بارها برای دعوت به تماشا و تدبر در آفرینش به کار رفته است. در جدول کلمات متقاطع نیز این کلمه به عنوان یک پاسخ ۷ حرفی کاربرد دارد.