یعنی چه
این عبارت یک اصطلاح خاص تاریخی است که به دولت مستعجل و تحتالحمایهای اشاره دارد که از ۱۱ مارس تا ۲۵ اوت ۱۹۴۵ (حدود ۵ ماه در اواخر جنگ جهانی دوم) با حمایت امپراتوری ژاپن و پس از پایان موقت سلطه فرانسویها در ویتنام شکل گرفت. پادشاه این حکومت «بائو دای» و نخستوزیر آن «تران ترونگ کیم» بود. همچنین این اصطلاح به طور کلی به دوران حکومت سلسلهٔ «نگوین» (Nguyễn dynasty) از سال ۱۸۰۲ تا ۱۹۴۵ بر کل ویتنام نیز دلالت دارد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اِمْپِراتوریِ وِیِتْنام» است که از ترکیب واژه وامگرفتهشدهٔ امپراتوری و نام خاص ویتنام ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ این پرسش خودِ عبارت «امپراتوری ویتنام» است که دقیقاً ۱۵ حرف دارد. طراحان جدول ممکن است از راهنماهایی مثل «ویتنام تحت اشغال ژاپن» نیز استفاده کنند.
به انگلیسی
معادل رسمی انگلیسی این عبارت تاریخی Empire of Vietnam است. در زبان ویتنامی نیز به آن Đế quốc Việt Nam میگویند.
به فارسی
در برگردان و معادلسازیهای فارسی، علاوه بر خودِ عبارت امپراتوری ویتنام، واژههایی نظیر «شاهنشاهی ویتنام» یا «دولت پادشاهی ویتنام» به کار میروند که به ساختار پادشاهی این کشور در بازه زمانی مذکور اشاره دارند.
نماد چیست
پرچم این امپراتوری در سال ۱۹۴۵، یک پارچهٔ زرد رنگ با سه خط افقی سرخ در مرکز آن بود که خط وسط آن دو تکه شده بود. این طرح بر اساس نماد «کوئه لی» (Quẻ Ly) از کتاب باستانی تغییرات (ای چینگ) طراحی شده بود که نماد آتش، خورشید، نور و جهت جنوب بود. دایرهٔ المعارفها این پرچم و پادشاه بائو دای را نمادهای اصلی این دوره میدانند.
جمعبندی و توضیح کامل امپراتوری ویتنام
امپراتوری ویتنام یک عنوان تاریخی و نامی خاص است که به دو مفهومِ مرتبط در تاریخ جنوب شرق آسیا اشاره دارد. در معنای عام، این اصطلاح دوران حکومت سلسلهٔ «نگوین» را در بر میگیرد که از سال ۱۸۰۲ تا ۱۹۴۵ میلادی بر این کشور فرمانروایی میکردند. در معنای خاص و اصطلاحی، این عبارت یادآور یک دولت مستعجل و تحتالحمایه ژاپن است که در اواخر جنگ جهانی دوم و در سال ۱۹۴۵ به مدت حدود ۵ ماه تشکیل شد.
این حکومت پس از فروریختن موقت سلطه استعماری فرانسویها و با پادشاهی بائو دای شکل گرفت اما با تسلیم شدن ژاپن در جنگ جهانی دوم و وقوع انقلاب اوت به سرعت فروپاشید. ریشه این نام ترکیبی از واژه لاتین امپراتوری و کلمه ویتنام (به معنای مردم ویت در جنوب) است. نماد بارز این دوره پرچمی زرد رنگ با سه خط سرخ بر اساس مفاهیم کتاب ای چینگ بود.