یعنی چه
طیبین جمع مذکر سالم از واژه «طیب» است و به معنای افرادی است که از آلودگیهای ظاهری و باطنی پاک هستند. این واژه به کسانی اطلاق میشود که دارای طهارت روح، اخلاق نیکو، رفتار پسندیده و اصالت و پاکزادی هستند.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح طاء، تشدید و کسر یاء اول، سکون یاء دوم و نون ساکن در آخر به صورت «طَیِّبین» است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه «طیبین» به عنوان پاسخ برای راهنماهایی همچون «پاکان»، «پاکیزگان» یا «نیکوکاران» کاربرد دارد و دقیقا ۵ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم طیبین از عباراتی استفاده میشود که به طهارت، خیرخواهی و سلامت اخلاقی اشاره دارند.
به عربی
این واژه اصالتا عربی و صفت مشبهه از ریشه (ط ی ب) است که در حالتهای مختلف صرفی به صورت طیبون یا طیبین میآید.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این واژه شامل کلماتی چون پاکیزگان، صالحان، نیکوکاران، افراد دلپسند و انسانهای شریف است.
در قرآن
این کلمه در آیات متعددی از قرآن مجید آمده است؛ از جمله در آیه ۲۶ سوره نور که به سنخیت اخلاقی و پاکدامنی مردان و زنان پاک اشاره دارد («وَالطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ...») و آیه ۳۲ سوره نحل که توصیفکننده مؤمنانی است که فرشتگان جانشان را در حالی که پاک و طاهرند میگیرند («الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ طَيِّبِينَ...»).
جمعبندی و توضیح کامل طیبین
واژه «طیبین» ریشه در زبان عربی دارد و از کلمه «طیب» به معنای پاک، لذیذ و دلپسند گرفته شده است. این اصطلاح در فرهنگ و ادبیات اسلامی جایگاه ویژهای دارد و به گروهی از انسانها اشاره میکند که علاوه بر طهارت ظاهری، از پاکی باطنی، روح تسلیمشده در برابر حق، رزق حلال و اخلاق پسندیده برخوردارند. در حقیقت، نقیض این کلمه «خبیثین» یا همان ناپاکان و آلودگان است.
بررسی آیات قرآن نشان میدهد که طیبین کسانی هستند که به دلیل پاکی صفات و اعمالشان، هم در روابط اجتماعی و خانوادگی همسنخ خود را مییابند و هم در لحظه مرگ، فرشتگان الهی با سلام و درود آنان را به سوی بهشت هدایت میکنند. این کلمه به عنوان صفت یا اسم جمع، مظهر ارتقای روحی و سلامت نفسانی انسان است.