یعنی چه
زعزعه در اصل به معنای تکان دادن، جنبانیدن و به شدت حرکت دادن اشیاء (مانند تکان خوردن درختان در باد سخت) است. این واژه در کاربردهای امروزی، به ویژه در ادبیات سیاسی و اجتماعی، به معنای متزلزل کردن، ایجاد آشفتگی و برهم زدن ثبات و امنیت به کار میرود.
تلفظ
این کلمه به صورت سههجایی و با سکون روی عین اول و فتحه روی زاء دوم تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدول، کلمه ۵ حرفی «زعزعه» به عنوان معادل تزلزل، تکان شدید یا برهم زدن ثبات شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به متنِ مورد استفاده، برای مفهوم سلب ثبات از واژه Destabilization و برای معنای فیزیکی تکان دادن از Shaking استفاده میشود.
به فارسی
در زبان فارسی واژههایی مانند جنبانیدن، لرزاندن، ناپایداری، بحران و فروپاشی ثبات به عنوان جایگزینها و معادلهای مفهومی این کلمه شناخته میشوند. واژههای متضاد آن نیز ثبات، استقرار و آرامش هستند.
در قرآن
ریشه و مشتقات مستقیم کلمه «زعزعه» در متن قرآن کریم وجود ندارد. در آیات قرآن برای رساندن مفاهیم مشابه مانند تکانهای شدید قیامت یا تزلزل روحی و مادی، از واژگان همارز دیگری نظیر «زلزلة»، «رجفة» یا «زلزلوا» استفاده شده است.
جمعبندی و توضیح کامل زعزعه
واژه «زعزعه» ریشهای عربی دارد و در اصل به معنای تکان دادن و جنبانیدن شدید اشیاء توسط بادهای سخت و طوفان است. این واژه در ادبیات کلاسیک بیشتر برای توصیف پدیدههای طبیعی سهمگین به کار میرفته است و نمادی از عدم قطعیت و بحرانهای ناگهانی به شمار میرود.
در کاربردهای معاصر، معنای این واژه تغییر شکل یافته و بیشتر در زمینههای سیاسی، امنیتی و اجتماعی به کار میرود؛ به طوری که اصطلاحاتی مانند «زعزعة الأمن» به معنای متزلزل کردن امنیت و برهم زدن ثبات یک جامعه رونق یافته است. این کلمه به خوبی وضعیت رو به زوال یا آشفته یک ساختار را توصیف میکند.
در مجموع، این واژه پنجحرفی هم در حل جدولهای کلمات متقاطع کاربرد دارد و هم در متون تحلیلی و سیاسی به عنوان مترادفی دقیق برای اصطلاحاتی چون دگرگونی ناگهانی، تزلزل بنیادین و آشوبطلبی استفاده میشود.