یعنی چه
این عبارت ترکیبی از فعل و مفعول عربی («نَسُوا» + «اللهَ») است و به حالت افرادی اشاره دارد که از یاد خدا، هدایت الهی و تکالیف دینی خود غافل شدهاند و زندگی خود را بدون در نظر گرفتن آفریدگار سپری میکنند.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت دو کلمه مجزا یعنی «نَسوا» (با فتح نون و سین و سکون واو) و «الله» است که در هنگام اتصال به صورت «نَسُ الله» شنیده میشود.
در جدول
در مسابقات پیامکی و جدولهای متقاطع، پاسخ به پرسش «عبارت قرآنی به معنی خدا را فراموش کردند» واژه پیوسته «نسوالله» است که دقیقاً از ۷ حرف تشکیل میشود.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً با فعل گذشته ساده برای بیان فراموشی یا غفلت کامل از خداوند ترجمه میشود.
به عربی
این عبارت از فعل ماضی «نَسُوا» (از ریشه ن س ی) به همراه لفظ جلاله «الله» به عنوان مفعول و منصوب تشکیل شده است.
به فارسی
معادل دقیق فارسی این عبارت قرآنی «خدا را فراموش کردند» یا «از یاد خدا غافل شدند» است که در متون دینی به عنوان نقطه مقابل ذکر و یاد الهی به کار میرود.
در قرآن
این عبارت معروف در آیه ۶۷ سوره مبارکه توبه به صورت «نَسُوا اللَّهَ فَنَسِيَهُمْ» آمده است؛ یعنی آنها خدا را فراموش کردند و خدا نیز آنان را [از لطف و رحمت خود] محروم کرد. همچنین در آیه ۱۹ سوره حشر به انسانها هشدار داده شده که مانند کسانی نباشند که خدا را فراموش کردند.
جمعبندی و توضیح کامل نسوالله
واژه «نسوالله» در واقع شکل سرهمنویسیشدهٔ عبارت قرآنی و عربی «نَسُوا اللهَ» است که در فرهنگ اسلامی و اخلاقی نماد غفلت شدید، خودفراموشی و محرومیت از هدایت الهی به شمار میرود. این اصطلاح از ریشه «نسیان» گرفته شده و نشاندهنده حالتی است که انسان به واسطه غرق شدن در مادیات، آفریدگار خود را از یاد میبرد.
بر اساس آیات قرآن کریم، پیامد مستقیم فراموش کردن خداوند، ابتلا به «خودفراموشی» است؛ چرا که انسان با قطع پیوند خود با مبدأ هستی، هویت واقعی و هدف از خلقت خویش را گم میکند و در نهایت از رحمت و لطف خاص الهی در دنیا و آخرت محروم میشود.