معنی هژیران چیست؟

جمع‌بندی و توضیح کامل هژیران

واژه «هژیران» یک واژه اصیل و کهن فارسی است که ریشه در زبان پهلوی (پارسی میانه) و واژه Hu-čiθra دارد. این واژه در اصل به معنای کسی است که از نژاد و تبار نیکو برخاسته و با گذشت زمان در ادبیات فارسی به صورت مفرد «هژیر/هجیر/خجیر» به معنای زیبا، نیکو، پسندیده و دانا تجلی یافته است. واژه هژیران شکل جمع آن بوده و به گروهی از انسان‌های شایسته اشاره دارد.

در شعر و ادب پارسی، از جمله در آثار منوچهری دامغانی، این کلمه برای ستایش انسان‌های والامقام، خوبرو و خردمند به کار رفته است. همچنین در شاهنامه فردوسی، صورت مفرد آن یعنی «هجیر» یا «هژیر» نام پسر گودرز و یکی از پهلوانان نامدار ایرانی است که نماد مرزبانی، دلاوری، وفاداری به وطن و هوشیاری به شمار می‌رود. این کلمه کاملاً ایرانی بوده و هیچ ریشه بیگانه یا کاربردی در زبان قرآنی ندارد.