یعنی چه
در اصطلاح فقهی و اخلاقی، به پوشاکی گفته میشود که از نظر رنگ، جنس، مدل یا دوخت، با عرف و پوشش معمول جامعه همخوانی نداشته باشد؛ به طوری که پوشیدن آن شخص را در میان مردم انگشتنما کند و مایه خودنمایی، تکبر یا تحقیر او شود.
تلفظ
این ترکیب از دو واژه عربی تشکیل شده و به صورت کسر اضافه (لِباسِ شُهرَت) خوانده میشود.
در جدول
در سوالات جدول کلماتی مانند «پوشاک انگشتنما» یا «لباسی که پوشیدن آن برای خودنمایی است»، پاسخ «لباس شهرت» با ۸ حرف است.
به انگلیسی
در متون حقوقی، فقهی یا جامعهشناختی برای توصیف این مفهوم از عبارات فوق استفاده میشود.
به عربی
این اصطلاح به طور مستقیم در روایات فقهی شیعه و اهل سنت به همین صورت به کار رفته است.
در قرآن
عبارت «لباس شهرت» به صورت مستقیم در متن قرآن مجید وجود ندارد. با این حال، برخی مفسران مانند علامه طبرسی، در تفسیر آیه ۵۹ سوره مریم که از پیروی شهوات («وَاتَّبَعُوا الشَّهَوَاتِ») سخن میگوید، یکی از مصادیق آن را پوشیدن لباس شهرت دانسته کما اینکه آیات مربوط به نهی از تکبر، اسراف و فخرفروشی نیز با این مفهوم همسو هستند.
جمعبندی و توضیح کامل لباس شهرت
لباس شهرت یک واژه و اصطلاح آمیخته به فرهنگ فقهی و اخلاقی است که به هرگونه پوشش خارج از اعتدال اشاره دارد. ملاک اصلی در شناخت این لباس، عرف زمانه و جامعهای است که فرد در آن زندگی میکند؛ به این معنا که اگر پوشیدن لباسی (چه از نظر قیمت بسیار گزاف، چه مندرس بودن مفرط و چه رنگ و طرح عجیب) باعث شود شخص در نگاه عموم انگشتنما و متمایز گردد، مصداق این عنوان خواهد بود.
در دیدگاه اخلاقی، فلسفه نهی از چنین پوششی، مبارزه با رذایلی همچون ریاکاری، خودپسندی، غرور و خروج از زیست میانه و همرنگ با مردم است. در روایات متعددی از پیشوایان دینی، پوشیدن جامه شهرت به شدت نکوهش شده و از آن به عنوان عاملی برای ذلت در دنیا یا آخرت یاد شده است.