یعنی چه
این واژه در معنای عام به معنای بگذرد، تجاوز نکردن از یک حد و مرز، و فراتر نرفتن است. در ادبیات کلاسیک فارسی (مانند شعر معروف فردوسی) به معنای آن است که فکر و اندیشه توانایی عبور از آن مرز را ندارد و به ذهن خطور نمیکند.
تلفظ
تلفظ صحیح این فعل به صورت بَ رْ نَ گُ ذَ رَ دْ است که از ترکیب پیشوند «بر»، نشانه نفی «ن» و فعل «گذرد» ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع کلماتی، به عنوان پاسخ برای راهنمای «فراتر نرود» یا «تجاوز نکند» به کار میرود.
به انگلیسی
بسته به متن، عباراتی مانند Does not pass یا Cannot cross نیز استفاده میشوند.
به فارسی
مترادفهای این واژه شامل عبور نکند، تخطی نکند و فراتر نرود است. همخانوادههای آن عبارتند از: گذشتن، برگذشتن، گذار، رهگذر و گذرگاه. ریشه آن نیز ایرانی و پارسی باستان (اوستایی و پهلوی) است.
نماد چیست
این کلمه یک فعل حرکتی و ذهنی است و نماد تصویری یا اسطورهای خاصی در فرهنگها ندارد؛ اما در ادبیات فارسی و عرفان، نماد حدِ نهایی اندیشه انسان در درک ذات پروردگار به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل برنگذرد
واژه «برنگذرد» یک فعل مرکب منفی و اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب پیشوند «بر»، نشانه نفی «ن» و فعل «گذرد» شکل گرفته است. این واژه در ریشههای باستانی زبانهای ایرانی مانند اوستایی و پهلوی ریشه دارد و نشاندهنده غنای افعال عبارتی در زبان فارسی است.
بیشترین شهرت این واژه به شعر حماسی و شاهکار حکیم ابوالقاسم فردوسی بازمیگردد؛ آنجا که میفرماید «کزین برتر اندیشه برنگذرد». در این سیاق، واژه معنایی فراتر از یک حرکت فیزیکی یافته و به عجز و ناتوانی عقل و اندیشه انسان در فراتر رفتن از یک مرز مشخص (ذات خداوند) اشاره دارد.
در کاربردهای عمومی و حل جدول، این کلمه به عنوان معادل عباراتی چون «تجاوز نکند»، «فراتر نرود» و «عبور نکند» شناخته میشود و نمونهای عالی از کاربرد افعال پیشوندی در ادبیات کلاسیک ایران است.