یعنی چه
این عبارت در لغت از دو واژه تشکیل شده است؛ «عروه» به معنای دستگیره یا دستاویز، و «وثقی» به معنای محکمتر و قابل اطمینانتر است. در مجموع این اصطلاح استعاره از تکیهگاه و پناهگاه فوقالعاده مطمئنی است که انسان با چنگ زدن به آن از سقوط و گمراهی نجات مییابد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «اَلْعُروَةُ الْوُثقیٰ» است که در زبان فارسی معمولاً بدون تلفظ تنوین یا اعراب پایانی و به صورت «العروه الوثقی» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف، خودِ «العروه الوثقی» (۱۲ حرف) یا واژههای مترادفی چون «حبل المتین» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم و متون اسلامی، این عبارت غالباً به معنای دستگیره یا دستاویزِ مورد اطمینان و بسیار محکم برگردانده شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این ترکیب عربی شامل عباراتی چون «دستگیره محکم»، «دستاویز استوار» و «پناهگاه مطمئن و پایدار» است.
در قرآن
عبارت العروه الوثقی دو بار در قرآن کریم به کار رفته است؛ آیه ۲۵۶ سوره بقره و آیه ۲۲ سوره لقمان. در تفاسیر اسلامی، مصداق این دستگیره محکم مواردی چون ایمان به خدا، اسلام، قرآن، توحید و در روایات شیعه، ولایت و دوستی اهلبیت (ع) معرفی شده است.
نماد چیست
این عبارت نماد و استعارهای از ایمانِ تزلزلناپذیر است که انسان را در پرتگاههای زندگی حفظ میکند. همچنین در تاریخ اسلام، نام کتاب فقهی مشهور سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و مجله سیاسی-دینی سید جمالالدین اسدآبادی بوده است.
جمعبندی و توضیح کامل العروه الوثقی
عبارت «العروه الوثقی» ترکیبی وصفی در زبان عربی است که در فرهنگ اسلامی جایگاه والایی دارد. این اصطلاح لغتاً به معنای دستگیره یا دستاویز بسیار محکم و سستیناپذیر است و در قرآن کریم به عنوان تمثیلی برای ایمان واقعی، تسلیم در برابر خداوند و دوری از طاغوت به کار رفته است که انسان را از سقوط در پرتگاه گمراهی مصون میدارد.
علاوه بر ریشههای قرآنی و تفسیری، این عبارت در تاریخ معاصر و فرهنگ مکتوب شیعه نیز بسیار پرکاربرد است؛ به طوری که شاهکار فقهی آیتالله سید محمدکاظم طباطبایی یزدی و همچنین نشریه بیدارگرایانه سید جمالالدین اسدآبادی و شیخ محمد عبده با همین نام شناخته میشوند.