یعنی چه
آمالتئا در فرهنگ اساطیری یونان باستان، نام حوری یا بز مقدسی است که زئوس (خدای خدایان) را در کودکی شیر داد و بزرگ کرد. همچنین در علم نجوم و ستارهشناسی، این واژه برای نامگذاری یکی از قمرهای کوچک و داخلی سیارهٔ مشتری (ژوپیتر) به کار میرود.
تلفظ
این واژه به صورت «آمالتِئا» تلفظ میشود که ریشه در زبان یونانی باستان دارد.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان پاسخی برای طراحان سؤال با عنوان «قمری از سیاره مشتری» یا «دایه زئوس در اساطیر یونان» کاربرد دارد و دقیقاً ۷ حرف دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی این نام به صورت Amalthea نوشته و خوانده میشود.
به فارسی
این واژه یک نام خاص اسطورهای و علمی وامگرفته از زبان یونانی است، به همین دلیل معادل یککلمهای اصیل در زبان فارسی ندارد و در متون فارسی به صورت «دایه زئوس» یا «بز مقدس» توصیف میشود.
در قرآن
واژه آمالتئا هیچگونه ریشه، ارتباط یا کاربردی در آیات و متن قرآن کریم ندارد، چرا که متعلق به فرهنگ و اساطیر یونان باستان است.
نماد چیست
آمالتئا نماد «شاخ فراوانی و نعمت» (Cornucopia) است؛ بر اساس افسانهها زئوس یکی از شاخهای او را به جامی تبدیل کرد که هرگز خالی نمیشد و مظهر وفور برکت شد. همچنین پوست او نماد سپر محافظتی (ایجس) برای زئوس و آتنا به شمار میرود.
معنی انگلیسی/خارجی
واژه اصلی در زبان یونانی Amaltheia (Ἀμάλθεια) است. این نام در سراسر جهان برای اشاره به همان حوری/بز اساطیری دایهٔ خدای یونان و همچنین در محافل علمی و هوافضا برای اشاره به قمر آمالتئا (از اقمار داخلی سیاره ژوپیتر که در سال ۱۸۹۲ کشف شد) استفاده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل آمالتئا
واژه آمالتئا یک نام خاص با ریشه در فرهنگ و اساطیر یونان باستان است. این واژه در دو قلمرو کاملاً متفاوت کاربرد دارد؛ در ادبیات اساطیری، اشاره به حوری یا بز مقدسی دارد که مخفیانه زئوس، خدای بزرگ یونان را در غاری پرورش داد و به او شیر نوشاند تا از خشم پدرش کرونوس در امان بماند.
در علم مدرن و نجوم، این واژه برای نامگذاری یکی از اقمار سیاره مشتری به کار میرود که به دلیل ابعاد کوچک و نزدیکیاش به سیاره مادر شناخته میشود. از منظر نمادشناسی نیز، آمالتئا با مفهوم شاخ فراوانی گره خورده است که در فرهنگ غربی مظهر برکت، ثروت و نعمت بیپایان است.