یعنی چه
«اراده راسخ» به معنای خواست و تصمیمی بسیار محکم، پایدار و شکستناپذیر است که فرد با تکیه بر آن، در مواجهه با موانع، تردیدها یا مخالفتهای بیرونی از هدف خود دست نمیکشد و تا رسیدن به مقصود پایداری میکند. این ترکیب از «اراده» (خواست) و «راسخ» (استوار و ریشهدار) ساخته شده است.
تلفظ
این ترکیب به صورت اضافهٔ بیانی و با کسرِ هاء در واژه اول خوانده میشود: [اِرادِهیِ راسِخ].
در جدول
پاسخ دقیق برای طراحان جدول کلمه «اراده راسخ» با ۹ حرف است. از دیگر گزینههای مشابه میتوان به عزم جزم، ثبات قدم و همت بلند اشاره کرد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اراده راسخ و تزلزلناپذیر بیشتر از ترکیباتی مانند Iron will (اراده پولادین) یا Resolute will استفاده میشود.
به فارسی
برابرهای اصیل و ترکیبات جایگزین فارسی برای این مفهوم شامل عزم جزم، تصمیم قاطع، پشتکار، ثبات قدم، اراده قوی، همت بلند و استواری در تصمیم هستند. متضادهای آن نیز سستی اراده، دودلی، تردید و بیثباتی میباشند.
در قرآن
عین ترکیب «اراده راسخ» در قرآن نیامده است، اما مفاهیم کاملاً همارز آن بارها تکرار شده است؛ از جمله اصطلاح «عزم الأمور» (مانند آیه ۱۷ سوره لقمان) که صبر در برابر سختیها را نشانه عزم استوار میداند، و همچنین تعبیر «أولوا العزم» برای پیامبران صاحب پایداری و اراده پولادین. واژه راسخ نیز به صورت «الراسخون فی العلم» برای صاحبان ثبات قدم علمی به کار رفته است.
جمعبندی و توضیح کامل اراده راسخ
ترکیب «اراده راسخ» بیانی فصیح از صفتِ پایداری و استواری در تصمیمهاست. این مفهوم ریشه در فرهنگ اخلاقی و ادبی دارد و به فردی اطلاق میشود که در مسیر اهداف خود، فریب تردیدهای درونی یا موانع بیرونی را نمیخورد و مانند کوهی استوار بر مواضع درست خود پافشاری میکند. در زبانشناسی، این واژه از دو ریشه عربی «ر و د» (خواستن) و «ر س خ» (ثابت و محکم شدن در زمین) ترکیب شده و معنای تصمیمی ریشهدار را میسازد.
در فرهنگ و ادبیات، اراده راسخ را معمولاً با نمادهایی چون کوه، صخره، پولاد و درختان کهنسال و ژرفریشه مقایسه میکنند. این نمادها همگی نشاندهنده سختی، آسیبناپذیری و مقاومت در برابر طوفان حوادث هستند. گرچه این عبارت با همین ساختار لفظی در متن قرآن وارد نشده، اما زیربنای مفاهیمی قرآنی همچون صبر، ثبات قدم و عزم اخلاقی را تشکیل میدهد که در توصیف پیامبران بزرگ (اولوا العزم) به چشم میخورد.