یعنی چه
ثرثاره در لغت به دو معنی کاملاً متفاوت به کار میرود؛ نخست به ویژگی انسانی اشاره دارد و به معنای زنی است که بسیار، بیهوده و با تکلف سخن میگوید (پرچانه). در معنای دوم که به طبیعت مربوط میشود، به چشمه یا چاهی جوشان و پرآب گفته میشود که صدای قلقل و جوشش آب آن بلند است.
تلفظ
این واژه به صورت فتح اول و سکون دوم و فتح سوم (ثَر-ثا-رَه) تلفظ میشود و در اصل مؤنث کلمه ثرثار است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، این واژه معمولاً به عنوان راهنمای کلماتی مثل وراج، پرچانه یا چشمه جوشان میآید و خود کلمه ثرثاره دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
برای توصیف مفهوم پرچانی و وراج بودن در زبان انگلیسی از واژگان متنوعی استفاده میشود که chatterbox فرم عامیانهتر و talkative فرم رایجتر آن است.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد و از ریشه رباعی مجرد «ث ر ث ر» به معنی تکرار کلام یا جوشش مداوم آب گرفته شده است.
به فارسی
معادلهای دقیق فارسی این کلمه در نقش صفت انسانی شامل پرگو، وراج، گزافهگو، کثیرالکلام و پُرچانه است و در نقش اسم طبیعت به معنی چشمه پرآب سرریزکننده میباشد.
نماد چیست
در روانشناسی رفتار و ادبیات اخلاقی، ثرثاره بودن نمادی از سطحینگری، عدم توانایی در حفظ اسرار و هدر دادن زمان با سخنان بیهوده است. همچنین در جغرافیا، ثرثار نام یک وادی و دریاچه بزرگ در کشور عراق است.
جمعبندی و توضیح کامل ثرثاره
واژه ثرثاره یک لغت با ریشه اصیل عربی است که به زبان فارسی نیز راه یافته و کاربرد یافته است. این کلمه بر اساس فرهنگهای لغت معتبر مانند دهخدا دو رویه معنایی دارد؛ در بعد انسانی به زن پرچانه و وراج اشاره میکند که بدون تدبر و به وفور سخن میگوید و در بعد طبیعی، نشاندهنده چاه یا چشمهای جوشان و پرخروش است که صدای جریان آب آن به گوش میرسد.
اگرچه این واژه در متن قرآن کریم به کار نرفته، اما در احادیث شریف نبوی از آن جهت نکوهش پرگویی و بیهودهگویی استفاده شده است. در ساختار واژهشناسی، این کلمه مؤنث «ثرثار» بوده و دارای ریشه رباعی است که به خوبی تکرار مداوم (چه در کلام و چه در فوران آب) را تداعی میکند.