یعنی چه
واژه «نبراها» (نَبْرَأَهَا) یک فعل عربی قرآنی است که از نظر لغوی به معنای «آن را پدید آوریم»، «آن را خلق کنیم» یا «از عدم به وجود آوریم» است. در این ترکیب، ضمیر «ها» در پایان فعل به مفاهیمی چون زمین، جانها یا مصیبتها اشاره دارد و بر قدرت مطلقه خداوند در خلقت تأکید میکند.
تلفظ
این کلمه به صورت «نَبْرَأَهَا» تلفظ میشود؛ به طوری که حرف نون دارای فتحه، باء ساکن، راء دارای فتحه، همزه دارای فتحه و در نهایت هاء به همراه الف مدی خوانده میشود.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول کلمات، اگر با پرسشی به عنوان «فعل قرآنی به معنی آن را به وجود آوریم» مواجه شدید، پاسخ آن واژه ۶ حرفی «نبراها» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این واژه معمولاً به صورت عباراتی ترجمه میشود که مفهوم خلقت و پدید آوردن یک موجود یا حادثه از سوی پروردگار را در بر میگیرد.
به فارسی
برگردان دقیق این واژه به زبان فارسی، افعالی نظیر «بیافرینیم آن را»، «آن را پدید آوریم» یا «خلقش کنیم» است که مفهوم ایجاد بیسابقه یک چیز را میرساند.
در قرآن
این کلمه به عنوان یک فعل منحصربهفرد، تنها یکبار در قرآن کریم و در آیه ۲۲ سوره مبارکه حدید ذکر شده است: «مَا أَصَابَ مِنْ مُصِیبَةٍ فِی الْأَرْضِ وَلَا فِی أَنْفُسِکُمْ إِلَّا فِی کِتَابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَهَا». در این آیه اشاره شده که هر مصیبتی پیش از آنکه خداوند آن را به وجود آورد، در کتابی (لوح محفوظ) ثبت شده است.
نماد چیست
در فرهنگ و معارف اسلامی، کلمه «نبراها» به عنوان نمادی از تقدیر الهی، علم ازلی خداوند به تمام رویدادها و پدیدهها، و همچنین قدرت خداوند در پدید آوردن موجودات از نیستی و عدم شناخته میشود.
جمعبندی و توضیح کامل نبراها
واژه «نبراها» (نَبْرَأَهَا) یک فعل عمیق و اصیل قرآنی از ماده (ب ر ء) است که معنای آفرینش، ایجاد و خلقت از عدم را افاده میکند. این کلمه با ضمیر متصل خود، مستقیماً به پدید آوردن یا به وجود آوردن یک امر توسط پروردگار اشاره دارد و در متون تفسیری فارسی به عنوان شاهدی بر قدرت و علم مطلق الهی بررسی میشود.
این واژه که در آیه ۲۲ سوره حدید به کار رفته، نشاندهنده آن است که تمامی حوادث جهان و احوال انسانها پیش از آنکه جامهی خلقت به تن کنند، در علم الهی و لوح محفوظ معین و ثبت شدهاند. از این رو، اصطلاح مذکور بار معنایی سنگینی در مباحث کلامی مرتبط با قضا و قدر دارد.
در زبان فارسی، هرچند این کلمه به عنوان واژهای روزمره استفاده نمیشود، اما در حل جداول، متون مذهبی و مطالعات قرآنی کاربرد بالایی دارد و فهم دقیق آن به درک بهتر مفاهیم توحیدی کمک شایانی میکند.