یعنی چه
بلوات در جغرافیا و تاریخ نام یک شهر و تپه باستانی در شمال عراق (نزدیک موصل) متعلق به دوران آشور باستان است. همچنین در برخی متون متأثر از زبان عربی، به عنوان شکل عامیانه یا غیرفصیح از جمع کلمه «بلویٰ» به معنی بلاها، سختیها و آزمونهای سخت زندگی به کار میرود.
تلفظ
این واژه در اشاره به مکان تاریخی و باستانی به صورت «بَلاوات» (Balawat) تلفظ میشود و در کاربرد عربی به صورت «بَلَوات» خوانده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این کلمه دقیقاً ۵ حرف دارد و به عنوان شهر باستانی آشور یا جمع بلاها شناخته میشود.
به انگلیسی
برای نام مکان باستانی از نام خاص Balawat و برای معنای تحتاللفظی عربی آن از واژگان مربوط به مصائب استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی فصیح، برای اشاره به سختیها به جای بلوات از واژه «بلایا» یا «مصائب» استفاده میشود، اما بلوات به عنوان اسم مکان کاربرد دارد.
به فارسی
معادلهای فارسی این واژه در صورت استفاده به عنوان ریشه عربی، شامل واژههای مصائب، دشواریها، ابتلاها و آزمایشهای زندگی است.
نماد چیست
در دنیای هنر و باستانشناسی، «دروازههای مفرغی بلوات» که از این منطقه باستانی کشف شدهاند، نماد شکوه، قدرت نظامی، فتوحات جنگی و اوج هنر فلزکاری در امپراتوری آشور باستان به شمار میروند.
جمعبندی و توضیح کامل بلوات
واژه «بلوات» در لغتنامههای شاخص و اصیل زبان فارسی مانند دهخدا، معین و عمید به عنوان یک لغت مستقل فارسی ثبت نشده است. این کلمه به طور کلی در دو بافتار کاملاً متفاوت کاربرد دارد؛ نخست به عنوان یک اسم مکان جغرافیایی و تاریخی که اشاره به تپه و روستایی باستانی در شمال عراق دارد که به خاطر کشف دروازههای مفرغی آشور باستان شهرت جهانی یافته است.
کاربرد دوم آن جنبه زبانی دارد و در برخی متون متأثر از زبان عربی، به عنوان شکل جمع واژه «بلویٰ» به معنی گرفتاریها، مصائب و آزمایشهای سخت زندگی استفاده میشود، هرچند که جمع فصیح آن در زبان عربی «بلایا» است. ریشه عربی این واژه در قرآن به صورتهای دیگری مانند ابتلاء و بلاء آمده است.