یعنی چه
این واژه در لغتنامههای معتبر و کلاسیک زبان فارسی به صورت رسمی ضبط نشده است. با این حال، اگر آن را مشتق از ریشه «دبز» بدانیم، به معنای ستبری، کلفتی و غلظت خواهد بود. همچنین در گویش عامیانه عربی برخی کشورهای شمال آفریقا مانند تونس، این کلمه به معنی بطری به کار میرود.
تلفظ
در احتمال فارسی به صورت دَبوزَه (dabuze) و در کاربرد عامیانه عربی مغرب به صورت دَبُّوزَة (dabbūza) تلفظ میشود.
در جدول
پاسخ این مدخل در جدول کلمات متقاطع «دبوزه» است که از ۵ حرف تشکیل شده است.
به انگلیسی
معادل انگلیسی دقیقی در فرهنگهای فارسی ندارد، اما بر اساس معانی احتمالی میتوان از واژگان مربوط به ضخامت یا بطری استفاده کرد.
به فارسی
نزدیکترین برگردان یا معادلهای معنایی آن در فارسی واژههایی چون ستبری، گندگی، کلفتی و در وجه دیگر (عربی عامیانه) بطری یا قاروره است.
نماد چیست
این واژه دارای نمادشناسی رسمی یا اصیل در ادبیات و فرهنگ عامه ایران نیست. در صورت ارجاع به ریشه اصلی، میتواند نمادی انتزاعی از امر زمخت یا ظرف مایه حیات باشد.
معنی انگلیسی/خارجی
کلمه «دبوزة» (Dabbūza) در فرهنگ و زبان مردم تونس و مناطق مجاور در شمال آفریقا به وفور استفاده میشود و دقیقاً به معنای بطری (مثلاً بطری آب) است که زائران یا مسافران این جغرافیا ممکن است با آن مواجه شوند.
جمعبندی و توضیح کامل دبوزه
واژه «دبوزه» از جمله کلماتی است که در فرهنگهای لغات اصیل و کلاسیک فارسی مانند دهخدا، معین و عمید جایگاه رسمی ندارد. گمانهزنیهای زبانشناختی متمایل به این است که این واژه یا یک غلط چاپی و املایی از کلماتی چون «دبوس» (به معنی گرز) و «پوزه» است، یا اینکه از واژه «دبز» به معنی کلفتی و ستبری ریشه گرفته است.
از سوی دیگر، این واژه در جغرافیا و زبان دیگری یعنی گویش عامیانه عربی تونس و مغرب عربی کاملاً رایج است و در زندگی روزمره مردم آن سامان به معنای بطری یا ظرف شیشهای مایعات به کار میرود و کاربرد قرآنی یا فصیح ندارد.