یعنی چه
واژه بودگان مشتق از مصدر بودن است و به طور کلی به معنای کسانی یا چیزهایی است که لباس هستی پوشیدهاند یا در گذشته وجود داشتهاند. در متون ادبی معاصر نیز به عنوان نمادی از انسانهای پیشین و درگذشتگان به کار میرود.
تلفظ
این واژه از دو بخش «بُود» (بن ماضی مصدر بودن) و پسوند جمع «ـَگان» تشکیل شده و به صورت بُودَگان تلفظ میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول با موضوعات کائنات، آفريدگان، موجودات یا درگذشتگان، کلمه ۶ حرفی بودگان قرار میگیرد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد فلسفی یا ادبی، واژه بودگان به معادلهای انگلیسی فوق ترجمه میشود.
به فارسی
ریشه این واژه کاملاً فارسی و برگرفته از پهلوی (بُوتَن) و ریشه کهن آریایی (بهو-بهاو) به معنی هستی داشتن است. مترادفهای دقیق پارسی آن هستان، آفریدگان و گذشتگان هستند و متضاد آن نیستگان یا نابودگان است.
نماد چیست
در ادبیات و شعر معاصر، این واژه نماد و یادآور زنجیره متصل نسلهای بشری، اصالت تاریخی انسان و در عین حال فانی بودن زندگی دنیوی است؛ همانطور که اخوان ثالث میگوید: «همچنان هستان هست و بودگان بودهایم ای مرد».
جمعبندی و توضیح کامل بودگان
واژه «بودگان» یک اصطلاح اصیل و ساختیافته فارسی است که از ریشه کهن هستی و بودن نشات میگیرد. این کلمه در دو قلمرو فلسفی و ادبی کاربردهای ارزشمندی دارد؛ در نگاه فلسفی به تمام موجودات و کائناتی که جامه هستی بر تن دارند اشاره میکند و در نگاه ادبی و تاریخی، به پیشینیان، گذشتگان و کسانی که پیش از ما روی زمین زیسته و اکنون درگذشتهاند اطلاق میشود.
در فرهنگنویسی معاصر نیز این واژه کاربردی نوین یافته است، به طوری که اصطلاح «بودگاننامه» به عنوان برابری دقیق برای کتابهای مرجع شرح حال ناموران درگذشته (مانند Who Was Who) پیشنهاد و استفاده شده است. این لفظ کاملاً پارسی بوده و هیچ ریشه یا کاربردی در زبان عربی یا متن قرآن ندارد.