یعنی چه
اصطلاح عامیانه و کنایی «قر و غمزه آمدن» به معنی تکان دادن بدن از روی ناز همراه با اشاره چشم و ابرو برای جلب توجه است. در کاربرد روزمره و کنایی، این عبارت به معنای ناز کردن، افاده آمدن، بهانهجویی یا اشکالتراشی کردن در انجام یک کار نیز به کار میرود.
تلفظ
این ترکیب عامیانه به صورت واو عطف مخفف تلفظ میشود: قِر (تکان و جنبش با ناز) و غَمزه (اشاره با چشم و ابرو).
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این اصطلاح کنایی دقیقاً ۱۱ حرف دارد و با مفاهیمی چون طنازی، لوندی یا بهانهجویی پیوند دارد.
به انگلیسی
برای انتقال مفهوم این اصطلاح در زبان انگلیسی، بسته به موقعیت رفتار (ناز زنانه یا رفتارهای متظاهرانه) از واژگان فوق استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم ناز و کرشمه و رفتارهای عشوهآمیز با واژههایی از ریشه دلال و غنج بیان میگردد.
نماد چیست
این واژه در فرهنگ عامه، ادبیات عامیانه و تمثیلها، نماد معشوقی لوند و بیوفا است که با حرکات خود دلربایی میکند؛ همچنین در روابط اجتماعی نماد افرادی است که برای انجام یک کار ساده، بهانهجویی و ناز بیجا میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل قر و غمزه امدن
اصطلاح عامیانه و کنایی «قر و غمزه آمدن» یک ترکیب عطفی اتباعی در زبان فارسی است که از دو جزء با ریشههای متفاوت ساخته شده است؛ واژه «قِر» ریشه در زبان عامیانه و اصیل فارسی دارد و به معنی تکان و جنبش بدن از روی شادی یا ناز است، در حالی که «غمزه» ریشهای عربی دارد و به معنی اشاره کردن با چشم و ابرو میباشد. ترکیب این دو با هم رفتاری سرشار از طنازی، لوندی و ادا و اطوار را توصیف میکند.
این عبارت علاوه بر معنای ظاهری و فیزیکی خود که دلالت بر جلب توجه و عشوه گری دارد، در مکالمات روزمره مردم کاربرد کنایی بسیار مهمی پیدا کرده است. امروزه وقتی کسی در انجام یک وظیفه یا کار اداری و شخصی، شروع به اشکالتراشی، بهانهجویی یا ناز و افاده آمدن میکند، به کنایه گفته میشود که «قر و غمزه میآید». در واقع این اصطلاح خصلتِ عدم تمایل مستقیم به انجام کار و لوسبازی رفتاری را به تصویر میکشد.