یعنی چه
آزمایش به معنای سنجیدن، امتحان کردن و محک زدن است تا حقیقت، کیفیت یا ویژگیهای یک شیء، پدیده یا انسان مشخص شود. این واژه در علوم تجربی به معنای بازسازی یک پدیده در محیط کنترلشده برای اثبات یک فرضیه، و در مفاهیم انسانی و دینی به معنای روبرو شدن با چالشها برای آشکار شدن عیار واقعی افراد است.
مترادف
واژههای امتحان، آزمون و سنجش نزدیکترین هممعنیها به این کلمه در زبان فارسی هستند.
ریشه
این واژه از مصدر «آزمودن» (در فارسی میانه/پهلوی: āzmūdan) گرفته شده است. جزء اول آن «آز-» (از ریشه هندوپروپایی به معنی میل، تلاش یا سنجش) و پسوند «ـِش» پسوند اسمساز مصدر است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، کلمه آزمایش به عنوان پاسخ پرسشهایی نظیر سنجش، امتحان یا تجربه کاربرد دارد و دقیقاً ۶ حرف دارد.
به انگلیسی
بسته به متن و کاربرد علمی، پزشکی یا آموزشی، از معادلهای مختلفی در زبان انگلیسی استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی و متون قرآنی، مفهوم آزمایش غالباً با کلمات اختبار و ابتلاء بیان میشود.
جمعبندی و توضیح کامل آزمایش
واژه «آزمایش» یکی از کلمات اصیل و کلیدی در زبان فارسی است که ریشه در مصادر پهلوی دارد. این کلمه در اصل به معنای محک زدن، سنجیدن و تجسس برای کشف حقیقت یا کیفیت یک امر است و فرآیندی را توصیف میکند که طی آن سره از ناسره جدا میشود.
در دنیای امروز، آزمایش هم در قلمرو علوم تجربی و پزشکی (برای کشف قوانین طبیعت و بررسی سلامت) و هم در متون ادبی، عرفانی و دینی (به عنوان ابزاری برای تکامل روحی انسان و آشکار شدن عیار ایمان) جایگاه ویژهای دارد و به همین دلیل معادلهای دقیق و متنوعی در زبانهای انگلیسی و عربی برای آن یافت میشود.