معنی
مضی در لغت به معنای گذشتن، سپری شدن زمان، روان شدن، عبور کردن و درگذشتن (فوت کردن) است. همچنین در مصارف ادبی و فرهنگی به معنای لطیف و منور نیز به کار رفته است.
یعنی چه
این کلمه اشاره به عبور چیزی در زمان یا مکان دارد. در اصطلاحات فقهی و حقوقی، «مضی مدت» به معنی منقضی شدن و پایان یافتن مهلت قانونی یک قرارداد یا حکم است و در برابر بطلان قرار میگیرد.
مترادف
متضاد
هم خانواده
ریشه
این واژه وامواژهای عربی از ریشه ثلاثی مجرد «م ض ی» (M-Ḍ-Y) است که معنای بنیادی آن عبور کردن و جریان داشتن در زمان یا مکان است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ واژه «مضی» به عنوان معنی گذشتن یا سپری شدن، دقیقاً دارای ۳ حرف است.
به انگلیسی
برای مفاهیم مختلف این واژه در زبان انگلیسی معادلهای متفاوتی وجود دارد که عمدتاً بر گذر زمان و انقضا دلالت میکنند.
جمعبندی و توضیح کامل مضی
واژه «مضی» یک وامواژهٔ عربی با کاربرد غنی در زبان فارسی، متون کهن، مباحث فقهی و حقوقی است. اصطلاحاً این کلمه نمادی از زمانِ از دست رفته و بازگشتناپذیر در ادبیات به شمار میرود و به خوبی فرآیند جاری شدن و انقضای زمان را نشان میدهد.
در اصطلاحات تخصصی حقوقی، کاربرد مضی اهمیت بالایی دارد؛ چرا که مفاهیمی چون «مضی مدت» به معنای پایان یافتن مهلت قانونی یک حکم یا قرارداد بوده و تأثیرات وضعی مشخصی در اسناد رسمی بر جای میگذارد. همچنین ریشه این واژه با کلماتی نظیر ماضی و امضا گره خورده است که همگی مفهوم تنفیذ یا گذشت را حمل میکنند.
علاوه بر این، در آیات قرآن کریم نیز مشتقات این کلمه به وفور جهت اشاره به گذشتن سنتهای پیشین و عبور اقوام یا تحقق احکام الهی استفاده شده است که اصالت معانی آن را در متون مذهبی و رسمی تایید میکند.