یعنی چه
واژه لفتره در لغت به معنای انسان سفله، دونهمت و پست است. این کلمه برای توصیف افرادی به کار میرود که از نظر اخلاقی یا شخصیتی در مرتبهای پایین و مذموم قرار دارند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت لَفتَره (با فتح لام و تاء) است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنمای «فرومایه و پست» یا «سفله»، واژه ۵ حرفی «لفتره» مد نظر است.
به انگلیسی
برای برگردان این مفهوم به زبان انگلیسی میتوان از صفاتی استفاده کرد که به پستی اخلاقی اشاره دارند.
به عربی
در زبان عربی کلماتی که بار معنایی حقارت شخصیتی و پستی رفتار را منتقل میکنند، معادل این واژه قرار میگیرند.
به فارسی
معادلهای روان و رایج این واژه در زبان فارسی امروزی شامل کلماتی چون فرومایه، پست، سفله و رذل است که همگی یک مفهوم اخلاقی منفی را میرسانند.
نماد چیست
واژه لفتره نماد نمادین یا نشانهای در هنر و اسطورهشناسی نیست؛ بلکه صرفاً یک صفت زبانی و اخلاقی برای اشاره به افراد پستفطرت محسوب میشود.
جمعبندی و توضیح کامل لفتره
واژه «لفتره» از لغات اصیل و قدیمی زبان فارسی است که در متون کهن ادب دری به کار رفته است. این کلمه به عنوان یک صفت منفی، اشاره به انسانی دارد که از نظر اخلاقی، اصالت و مناعت طبع در مرتبهای بسیار پایین قرار دارد و به عبارتی سفله، رذل و فرومایه است.
نمونه بارز کاربرد این واژه را میتوان در اشعار کلاسیک فارسی از جمله آثار عطار نیشابوری مشاهده کرد، آنجا که میسراید: «جام زر بر دست نرگس مینهی / لفتره را میر مجلس میکنی»؛ که در اینجا نیز به جابجایی جایگاهها و سرور شدن یک فرد فرومایه اعتراض میشود.
این واژه امروزه در محاورات روزمره کاربرد چندانی ندارد و بیشتر در متون ادبی، فرهنگهای لغت و به عنوان یک چالش ذهنی پرکاربرد در جدولهای کلمات متقاطع دیده میشود.