یعنی چه
واژه علاتی یک اصطلاح تخصصی در فقه، حقوق و نسبشناسی است و به برادران یا خواهرانی اطلاق میشود که از یک پدر متولد شدهاند اما مادران آنها با هم متفاوت است. به این نوع خویشاوندی، برادر یا خواهر ناتنیِ پدری نیز میگویند.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «عَلّاتی» (allāti) است که از عبارت عربی «بنو العَلّات» گرفته شده است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ به سؤال «برادر یا خواهر ناتنی از طرف پدر» یا «بنو العلات»، واژه ۵ حرفی «علاتی» است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای اشاره به خواهر یا برادر ناتنی از طرف پدر از اصطلاح Paternal half-sibling استفاده میشود.
به فارسی
معادلهای فارسی دقیق این واژه شامل «همپدر»، «برادر/خواهر پدری» و «ناتنی از طرف پدر» است که در مقابل خویشاوندان مادری قرار میگیرد.
در قرآن
خود واژه «علاتی» به صورت صریح در متن قرآن کریم به کار نرفته است؛ اما احکام ارث مربوط به برادران و خواهران علاتی (پدری) در فقه اسلامی بر اساس آیات ارث، بهویژه آیات مربوط به کلاله در سوره نساء، استخراج و تبیین میشود.
جمعبندی و توضیح کامل علاتی
واژه «علاتی» (عَلّاتی) یکی از اصطلاحات حقوقی و فقهی در زبان فارسی است که ریشه در زبان عربی دارد. این کلمه برای توصیف رابطه خویشاوندی میان خواهران و برادرانی به کار میرود که پدر مشترک دارند اما از مادران متفاوتی متولد شدهاند. ریشه این واژه به «علت» و «علات» بازمیگردد که در زبان عربی به معنای هووها (زنانی که یک شوهر دارند) است.
در نظام حقوقی و فقه اسلامی، تفکیک دقیق انواع خواهر و برادر اهمیت بالایی دارد، چرا که سهم ارث و طبقات ارثبری بر اساس این پیوندها مشخص میشود. در این بخشبندی، واژه «علاتی» (خویشاوندان پدری) در کنار دو اصطلاح «اعیانی» (برادر و خواهر ابوینی یا تنتنی که پدر و مادر مشترک دارند) و «اخیافی» (برادر و خواهر مادری که مادر مشترک و پدران متفاوت دارند) قرار میگیرد.