یعنی چه
دیر (dēr): در معنای زمان، صفت یا قیدی است برای اشاره به چیزی که پس از موعد مقرر یا با تأخیر رخ میدهد. دیر (deyr): در معنای مکان، به صومعه، معبد راهبان مسیحی یا در ادبیات عرفانی به خانقاه و محل بزم عارفان اشاره دارد.
متضاد
در معنای زمانی، متضادهای آن شامل کلماتی است که بر فوریت یا انجام کار در وقت مناسب دلالت دارند.
تلفظ
در معنای زمانی به صورت /deyr/ (با فتحه روی د) و در معنای مکان به صورت /deyr/ (با فتحه روی د) تلفظ میشود؛ اگرچه در برخی متون قدیمی ریشه دیرِ زمانی به شکل /dēr/ نیز ثبت شده است.
در جدول
در جداول کلمات متقاطع، با توجه به تعداد خانهها (۳ حرف)، پاسخ دقیق همان «دیر» است که میتواند بسته به راهنمای جدول، به یکی از دو معنای زمانی یا مکانی اشاره داشته باشد.
به انگلیسی
در انگلیسی برای معنای زمانی از Late و برای معنای مکانی از واژه Monastery استفاده میشود.
به عربی
در عربی برای اشاره به تأخیر از مُتأخِّر و برای عبادتگاه از دَیْر (جمع: أدیار) استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی معادل زمانی آن Geç و معادل مکانی آن Manastır است.
جمعبندی و توضیح کامل دیر
واژه «دیر» یکی از واژگان پرکاربرد و کهن فارسی است که دو چهره متفاوت را در خود جای داده است. در کاربرد نخست که ریشهای اصیل و پهلوی دارد، به عنوان قید یا صفت برای بیان مفهوم تأخیر و گذشتن از وقت معمول به کار میرود که در ضربالمثلها و گفتار روزمره جایگاه ویژهای دارد.
در کاربرد دوم، این واژه وامواژهای سامی است که به عنوان اسمی برای مکانهای مقدس غیرمسلمانان، بهویژه صومعه راهبان، وارد ادبیات فارسی شده است. اهمیت این واژه در ادبیات کلاسیک، بهویژه در دیوان حافظ، به دلیل استعارههای عرفانی آن است که «دیر مغان» را به نمادی از وارستگی و رندی در برابر زهد خشک تبدیل کرده است.