یعنی چه
این کلمه یک عبارت ترکیبی و فعل امر در زبان عربی است که از سه بخش «فـ» (حرف عطف به معنای پس)، «أتلو» (فعل امر جمع به معنای بخوانید/تلاوت کنید) و «ها» (ضمیر مفعولی به معنای آن را) تشکیل شده است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با فتحهی فاء، سکون تاء، ضمهی لام و اشباع واو و هاء به صورت «فَاتْلُوهَا» است.
به انگلیسی
در ترجمههای انگلیسی قرآن کریم، این عبارت معمولاً به صورت صیغه امر همراه با ضمیر مفعولی برگردانده میشود.
به عربی
خود این واژه اصالتاً عربی است و مترادف آن در این زبان فعل «فاقرؤوها» به معنای «پس آن را قرائت کنید» میباشد.
به فارسی
از آنجا که این واژه یک فعل دستوری عربی است، معادل مستقیم تککلمهای در فارسی ندارد و به صورت یک جمله امری کوتاه ترجمه میشود.
در قرآن
این عبارت تنها یک بار در قرآن کریم و در جریان محاوره با اهل کتاب آمده است: «...قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِنْ کُنْتُمْ صَادِقِینَ» (بگو: اگر راست میگویید تورات را بیاورید و پس آن را بخوانید).
نماد چیست
به دلیل ماهیت صرفاً ساختاری و دستوری کلمه در قالب فعل امر، بار نمادین، استعاری یا آیینی ویژهای در ادبيات پیدا نکرده است.
جمعبندی و توضیح کامل فاتلوها
واژه «فاتلوها» یک کلمه مستقل در زبان فارسی نیست، بلکه یک اصطلاح و عبارت فعلی قرآنی است که از زبان عربی وارد متون دینی ما شده است. این عبارت هفتحرفی ترکیبی از حرف عطف، فعل امر جمع و ضمیر مفعولی است که در مجموع معنای «پس آن را بخوانید» یا «پس آن را تلاوت کنید» را میدهد.
این کلمه تنها یک بار در قرآن کریم و در آیه ۹۳ سوره مبارکه آلعمران به کار رفته است؛ جایی که خداوند به پیامبر گرامی اسلام دستور میدهد که در پاسخ به ادعاهای یهودیان، از آنها بخواهد تورات را بیاورند و آن را قرائت کنند تا حقیقت روشن شود.
ریشه اصلی این کلمه «ت ل و» است که واژگان آشنایی همچون تلاوت، تلو و تالی در زبان فارسی از آن مشتق شدهاند. در کاربردهای حل جدول یا لغتنامهای، شناخت ریشه و ساختار این کلمه به درک بهتر آیات و متون کهن کمک میکند.