یعنی چه
عبارت «سعی بیفایده» به هر نوع تکاپو، کوشش و رنجی اشاره دارد که در نهایت هیچ اثر مثبت، فایده یا دستاورد ملموسی حاصل نمیکند؛ به عبارتی کار بیحاصل و رنج بیهوده است.
جمله سازی
تلفظ
این ترکیب از دو واژه واجآرایی شده است: «سعی» به سکون ع و ی [sa'y] و «بیفایده» با کسر دال پایانی [bi-fāyede].
در جدول
در کلمات متقاطع، معادل کنایی این مفهوم معمولاً «آب در هاون کوبیدن» یا «تلاش مذبوحانه» است، اما خود واژه با ۱۰ حرف دقیقاً جایگذاری میشود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از صفتهای futile یا fruitless در کنار واژههای مربوط به تلاش استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم گم شدن و هدر رفتن کار با واژههای ضائع و باطل ترکیب میشود که در قرآن کریم نیز با تعبیر «ضلّ سعیهم» به آن اشاره شده است.
جمعبندی و توضیح کامل سعی بی فایده
ترکیب وصفی «سعی بیفایده» از دو ریشه فارسی و عربی شکل گرفته است؛ واژه «سعی» ریشهای عربی به معنای دویدن و تلاش دارد و «فایده» نیز به معنی سود و بهره است که با پیشوند نفی «بی» ترکیب شده است. این اصطلاح در ادبیات و فرهنگ عامه به کارهایی اطلاق میشود که انرژی و زمان زیادی میبرند اما خروجی آنها صفر است. در فرهنگ فارسی، ضربالمثل معروف «آب در هاون کوبیدن» کاملترین نماد کنایی برای این حالت است.
از نگاه نمادشناسی جهانی، اسطوره یونانی «سیزیف» که محکوم بود تا ابد سنگ بزرگی را به بالای کوه ببرد و هر بار سنگ به پایین میغلتید، مظهر تام این مفهوم است. همچنین در ادبیات قرآنی، آیه ۱۰۴ سوره مبارکه کهف با عبارت «ضَلَّ سَعْیُهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا» به زیبایی حال کسانی را توصیف میکند که تمام تلاشهایشان در دنیا تباه، گم و بیفایده شده است و حاصلی برای آنها ندارد.