بی رنگی یعنی چه؟

جمع‌بندی و توضیح کامل بی رنگی

واژه «بی‌رنگی» یک کلمه اصیل و کاملاً فارسی است که از پیشوند نفی «بی» و واژه «رنگ» به همراه پسوند مصدری ساخته شده است. این کلمه در دو قلمرو مادی و معنایی کاربرد فراوان دارد؛ در دنیای مادی به ویژگی اجسامی مانند آب و هوا اشاره دارد که نوری را جذب نکرده و کاملاً شفاف و زلال هستند. در هنر نیز به طرح‌های اولیه و بدون رنگ‌آمیزی (گرته‌برداری) اطلاق می‌شده است.

از سوی دیگر، بار معنایی عرفانی و کنایی این واژه بسیار غنی است. بی‌رنگی صفت انسان‌های مخلص، صادق و بی‌پیرایه است که از دورویی، نفاق و چندرنگی‌های اجتماعی فاصله گرفته‌اند. در نگاه عارفان، رسیدن به مقام بی‌رنگی یعنی عبور از کثرت دنیایی و رسیدن به وحدت الهی، جایی که منیت‌ها و جنگ‌ها از بین می‌روند و صلح مطلق برقرار می‌شود.