یعنی چه
تنی به خواهر و برادرانی گفته میشود که از یک پدر و مادر مشترک متولد شدهاند (همخون کامل). ناتنی به خویشاوندانی اشاره دارد که تنها در یکی از والدین (یا فقط پدر یا فقط مادر) با یکدیگر مشترک هستند.
تلفظ
تلفظ این ترکیب به صورت واژههای مجزا یعنی تَنِی (Tani) و ناتَنِی (Nātani) است که با واو عطف به هم متصل میشوند.
در جدول
در جدولهای متقاطع، پاسخ این عبارت با توجه به تعداد حروف (۹ حرف) خودِ «تنی و ناتنی» است. اصطلاحات مترادف دیگری مانند شقیق یا اخیافی نیز ممکن است مد نظر باشند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای تفکیک این روابط از پیشوندهای Full (برای همخون کامل)، Half (برای اشتراک در یک والد) و Step (برای روابط سببی ناشی از ازدواج مجدد) استفاده میشود.
به عربی
در زبان و فقه عربی، به برادر و خواهر تنی «شقیق» یا «ابوینی» میگویند. برای ناتنیها بسته به اشتراک در پدر یا مادر از اصطلاحات «لأب» (پدری)، «لأم» (مادری) یا «اخیاف» استفاده میشود.
به ترکی
در زبان ترکی استانبولی، واژهٔ Öz به معنای خالص و حقیقی برای خویشاوندان تنی، و واژهٔ Üvey برای توصیف روابط ناتنی یا سببی به کار میرود.
به فارسی
معادلهای فارسی و کهن این واژهها شامل ابوینی، صلبی (پدری) و بطنی (مادری) برای تنی، و اصطلاحات عامیانهتر یا قدیمی مانند برادراندر، خواهراندر، نابرادری و ناخواهری برای ناتنی است.
جمعبندی و توضیح کامل تنی و ناتنی
اصطلاح «تنی و ناتنی» برای تفکیک دقیق روابط خویشاوندان نزدیک (بهویژه خواهران و برادران) بر اساس میزان اشتراک ژنتیکی و والدینی به کار میرود. واژه «تنی» ریشه در زبان پهلوی دارد و به معنای منسوب به تن و جسم واحد است که نشاندهنده تولد از پدر و مادری مشترک است. در مقابل، پیشوند نفی «نا» در ترکیب «ناتنی» نشان میدهد که این پیوند خونی تنها از جانب یکی از والدین برقرار شده است.
این مفاهیم در حقوق، فقه و فرهنگهای مختلف جایگاه ویژهای دارند؛ برای نمونه در فقه اسلامی قوانین ارث میان برادران و خواهران تنی (ابوینی) با ناتنیهای پدری (علاتی) یا مادری (اخیافی) کاملاً متفاوت است. نمونه بارز این تفاوت در ادبیات دینی و داستان حضرت یوسف (ع) مشهود است، جایی که بنیامین برادر تنی او و سایرین برادران ناتنیاش بودند.