یعنی چه
واژه «اسراری» صفتی است به معنی متعلق یا مربوط به اسرار (رازها). این کلمه به هر چیز رازآلود، مکتوم، پنهانی و منسوب به نهان اشاره دارد. همچنین در ادبیات حقوقی ایران، گاهی به دلیل شباهت لفظی، با «رأی اصراری» (رأیی که دیوان عالی کشور پس از پافشاری دادگاه بدوی صادر میکند) اشتباه گرفته یا به غلط با سین نوشته میشود.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت «اَسراری» (asrāri) است که از ترکیب کلمه «اسرار» و «ی» نسبت ساخته شده است.
در جدول
در جدولهای متقاطع، در پاسخ به راهنماهایی چون «منسوب به رازها» یا «امر پنهانی»، کلمه ۶ حرفی «اسراری» به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم اسراری و رازآلود از واژگانی چون Secretive و Mysterious استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی مفهوم منسوب به امر پنهان با واژه «سِرّي» یا «غامض» بیان میشود.
در قرآن
خود واژه «اسراری» با «ی» نسبت در متن قرآن نیامده است؛ اما ریشه آن یعنی «اسرار» (به معنی پنهان کردن یا رازها) به صورت اسم یا فعل بارها به کار رفته است؛ مانند آیه ۳۳ سوره سبأ: «وَأَسَرُّوا النَّدامَةَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذابَ» که به معنی پنهان کردن پشیمانی است.
نماد چیست
کلمه اسراری در فرهنگ عامه، اساطیر یا نمادشناسی سنتی، مابازای مادی یا نماد حیوانی و گیاهی مشخص و ثبتشدهای ندارد و صرفاً بیانگر یک مفهوم و حالت انتزاعی است.
جمعبندی و توضیح کامل اسراری
واژه «اسراری» یک صفت نسبی در زبان فارسی است که از ترکیب کلمه عربی «اسرار» (جمعِ سِرّ) و «ی» نسبت فارسی شکل گرفته است. این واژه به طور کلی به هر امر، مکان یا سخنی که با راز، پنهانکاری و ابهام آمیخته شده باشد اشاره دارد و مترادف کلماتی چون مرموز، مکتوم و رازآمیز است.
نکته قابل توجه در کاربرد روزمره این کلمه، تداخل عامیانه آن با اصطلاح حقوقی «رأی اصراری» است. در فضای دادگاهها و مباحث حقوقی، رأیی که پس از اصرار و پافشاری دادگاه بدوی بر نظر خود و رد جهتگیری دیوان عالی صادر میشود را اصراری (با صاد) مینامند که گاه در نگارش یا تلفظ عامیانه به اشتباه «اسراری» نوشته میشود.
در حوزه مذهبی و قرآنی نیز اگرچه خود صفت اسراری به چشم نمیخورد، اما ریشه تفکیکناپذیر آن یعنی فعلها و اسمهای مشتق از «اسرار» مکرراً برای توصیف خطورات قلبی، اعمال پنهانی انسانها و علم غیب الهی به کار رفته است.