یعنی چه
این عبارت به کل سیستمهای زبانی که در قاره آمریکای جنوبی توسط ساکنان آن صحبت میشود، اشاره دارد. امروزه این زبانها شامل زبانهای غالب اروپایی مانند پرتغالی (در برزیل) و اسپانیایی (در ۹ کشور دیگر) و همچنین صدها زبان بومی زنده مانند کچوا، گوارانی و آیمارا است. به دلیل جمعیت بالای برزیل، تعداد گویشوران زبان پرتغالی در این قاره کمی بیشتر از اسپانیایی است.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی به صورت روان و بر اساس آواشناسی فارسی تهرانی به شکل [زَبانْ ها یِ آمِریکا یِ جَنوبی] است.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، پاسخ دقیق این عبارت خودِ «زبان های امریکای جنوبی» است که دقیقاً ۱۹ حرف دارد.
به انگلیسی
اصطلاح استاندارد و علمی بینالمللی برای اشاره به این مفهوم در زبان انگلیسی South American languages است.
به فارسی
این عبارت خود یک ترکیب وصفی-مضافی کاملاً فارسی است و معادلهای روان دیگر آن شامل «زبانهای بخش جنوبی قاره آمریکا» یا «سیستمهای زبانی آمریکای جنوبی» میشود.
نماد چیست
این اصطلاح به خودی خود نماد گرافیکی یا باستانی واحدی ندارد؛ اما در نقشههای زبانشناسی جهان، این منطقه معمولاً با دو رنگ متمایز برای قلمرو زبان پرتغالی و اسپانیایی و لکههای پراکنده برای نشان دادن تنوع زبانهای بومی (مناطق آند و آمازون) به تصویر کشیده میشود.
جمعبندی و توضیح کامل زبان های امریکای جنوبی
عبارت «زبانهای آمریکای جنوبی» به مجموعه کامل سیستمهای زبانی اشاره دارد که در کشورهای این قاره جریان دارد. بر خلاف تصور عموم که اسپانیایی را زبان مطلق این منطقه میدانند، به دلیل جمعیت بسیار زیاد کشور برزیل، تعداد گویشوران زبان پرتغالی در آمریکای جنوبی با زبان اسپانیایی رقابت میکند و حتی کمی از آن بیشتر است.
علاوه بر زبانهای اروپایی که حاصل دوران استعمار هستند، صدها زبان بومی و غنی مانند کچوا، گوارانی و آیمارا همچنان در این قاره زنده هستند و میلیونها گویشور دارند. جالب است بدانید واژههای جهانی و آشنایی مانند پوما، کندور و کینوآ همگی ریشه در زبان بومی «کچوا» در آمریکای جنوبی دارند.
این اصطلاح از نظر ساختاری یک ترکیب وصفی-مضافی در زبان فارسی است که اجزای آن ریشههای متفاوتی دارند؛ واژه زبان دارای ریشه پهلوی، آمریکا وامواژهای از نام عامریگو وسپوچی و جنوب یک وامواژه از ریشه عربی است.