یعنی چه
واژه «ضربوه» یک فعل ماضی، للغائبين (جمع مذکر غایب) از ریشه «ضرب» به همراه ضمیر مفعولی است. این کلمه در زبان عربی و متون اسلامی به دو معنای مستعمل فیزیکی (زدن و کوبیدن کسی) یا معنای کنایهای و بلاغی (مثال زدن برای کسی) به کار میرود.
تلفظ
تلفظ صحیح این کلمه با فتح ضاد، فتح را، فتح باء، واو مدی و هاء مضموم به صورت «ضَرَبوهُ» است.
در جدول
در مسابقات جدول کلمات متقاطع، اگر طراح به عبارات قرآنی یا افعال عربی با معنای «او را زدند» اشاره کند، پاسخ دقیق پنج حرفی آن «ضربوه» خواهد بود.
به انگلیسی
بسته به سیاق متن، در زبان انگلیسی معادل ضرب فیزیکی یا زدن مَثَل ترجمه میشود.
به عربی
کلمه کاملاً عربی بوده و از ترکیب فعل «ضرب»، ضمیر بارز «واو» به عنوان فاعل، و ضمیر متصل «هاء» در محل نصب مفعول به تشکیل شده است.
به فارسی
ترجمه مستقیم و روان این عبارت در زبان فارسی به صورت فعل ترکیبی «او را زدند» یا در ساختارهای قرآنی به صورت «آن [مثال] را برای تو نیاوردند مگر از روی جدل» بیان میشود.
جمعبندی و توضیح کامل ضربوه
واژه «ضربوه» یک ساختار فعلی کامل در زبان عربی است که به دلیل کاربرد در متون دینی و بهویژه قرآن کریم، وارد واژهنامهها و جدولهای کلمات متقاطع زبان فارسی شده است. این کلمه از ریشه ثلاثی مجرد (ض ر ب) مشتق شده و ساختاری ترکیبی شامل فعل، فاعل و مفعول دارد.
از نظر معنایی، کاربرد آن در زبان عربی هم به معنای مادی و فیزیکی ضربوشتم (زدن) است و هم در مفاهیم انتزاعی مانند «ضربالمثل» و مثال آوردن کاربرد دارد. بارزترین نمونه کاربرد آن در آیه ۵۸ سوره زخرف است که به بهانهجوییهای منکران در قالب مثالهای جدلی اشاره میکند.