یعنی چه
واژه نمایان به ویژگی یا حالتی اشاره دارد که به راحتی قابل دیدن، تشخیص یا درک باشد. این کلمه زمانی به کار میرود که چیزی از حالت پنهان یا مبهم خارج شده و به طور کامل در معرض دید یا فهم قرار گرفته باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه به صورت [نَ مایان] (namāyān) است که در آن حرف نون دارای فتحه، مای با الف کشیده و یان نیز با الف کشیده تلفظ میشود.
در جدول
در حل جدولهای متقاطع، برای راهنمای واژه نمایان، پاسخهای رایجی مانند پیدا، بارز، عیان، واضح، آشکار و هویدا کاربرد دارند.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به لحن و سیاق متن، واژههای متعددی برای این مفهوم وجود دارد که رایجترین آنها Visible و Apparent است.
به عربی
در زبان عربی کلمات ظاهر و بارز دقیقترین برابرهای معنایی برای واژه فارسی نمایان هستند.
به ترکی
در ترکی استانبولی برای رساندن مفهوم نمایان و آشکار، از واژههای ترکی اصیل مانند Görünür یا واژه وامگرفتهشده Aşikar استفاده میشود.
به فارسی
مترادفهای اصیل فارسی این کلمه شامل پیدا، پدیدار، عیان و هویدا هستند. متضادهای آن نیز کلماتی چون پنهان، مخفی، مستور و ناپدید میباشند. این واژه کاملاً فارسی و حاصل ترکیب بن مضارع «نمای» با پسوند «-ان» است.
جمعبندی و توضیح کامل معنی کلمه نمایان
واژه «نمایان» یکی از کلمات اصیل، فصیح و پرکاربرد در زبان و ادبیات فارسی است. این کلمه از نظر ساختاری صفت فاعلی یا حالیه محسوب میشود که از ترکیب بن مضارع فعل نمودن (نمای) به همراه پسوند «ان» شکل گرفته است. مفهوم اصلی آن خروج از ابهام، تاریکی و خفا، و قرار گرفتن در وضعیت دیداری صریح و روشن است.
در نظام نشانهشناسی و ادبیات، نمایان بودن نمادی از حقیقت، شفافیت و اصالت است؛ چرا که هر آنچه نمایان میشود، جلوهای از واقعیت را به تصویر میکشد و شک و تردیدها را از بین میبرد. در متون کهن و مدرن فارسی، این واژه هم برای پدیدههای مادی (مانند نمایان شدن ماه در آسمان) و هم برای مفاهیم معنوی و ذهنی (مانند نمایان شدن آثار صداقت) به وفور استفاده میشود.