یعنی چه
این عبارت کنایی زیبا در زبان و ادبیات فارسی به معنای زدن حرفهای پسندیده، نیکو و سراسر نشاط در یک جمع صمیمی است. به تعبیر لغتنامه دهخدا، این اصطلاح یعنی «حرفهای نیکو و پسندیده گفتن؛ سخنان عالی راندن»؛ به طوری که کلام گوینده و شنونده مانند گل لطیف و معطر باشد.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «گُل گُفتَن وَ گُل شُنُفتَن» (gol goftan va gol shonoftan) است که در گویش عامیانه واو عطف معمولاً به صورت ضمه (وُ) روی نون ظاهر میشود.
در جدول
در پاسخ به سوالات جدول کلمات متقاطع، این عبارت کنایی دقیقاً ۱۴ حرف دارد و به عنوان معادل گفتگوهای شیرین و صمیمانه به کار میرود.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به بافت متن، میتوان از اصطلاحات فوق برای رساندن مفهوم معاشرت دلپذیر استفاده کرد.
به عربی
عبارت اول دقیقترین معادل کنایی در زبان عربی برای نشان دادن تبادل سخنان شیرین میان دو یا چند نفر است.
در قرآن
اصطلاح «گل گفتن و گل شنفتن» یک عبارت کاملاً کنایی، عامیانه و خاصِ زبان، ذوق و فرهنگ فارسی است و پیشینه یا کاربردی در متن قرآن کریم ندارد.
نماد چیست
این عبارت کنایی زیبا نماد بارز صلح، صمیمیت، طراوت و پیوند عاطفی عمیق میان گوینده و شنونده است؛ موقعیتی را تصویر میکند که در آن کلمات مانند گل شکوفا میشوند و فضای گفتگو را معطر و دلپذیر میسازند.
جمعبندی و توضیح کامل گل گفتن،گل شنفتن
عبارت کنایی و زیبای «گل گفتن و گل شنفتن» یکی از اصطلاحات اصیل در زبان محاورهای و ادبیات فارسی است که به گفتگوهای صمیمانه، خوشایند، شیرین و بیتکلف اشاره دارد. این اصطلاح نشاندهنده تبادل سخنان نیکو، پسندیده و سراسر نشاط در یک جمع دوستانه است، به طوری که کلام افراد به لطافت و زیبایی گل تشبیه میشود.
از نظر ریشهشناسی، واژگان سازنده این عبارت ریشه در زبان پهلوی دارند و کاربرد ترکیبی آنها نشاندهنده ذوق تصویرسازی ایرانیان در ستایش سخن نیکو است. این اصطلاح کاملاً بومی فرهنگ فارسی بوده و معادلهایی نظیر خوشوبش کردن و گپ زدن دارد، در حالی که در زبانهای دیگر مانند انگلیسی و عربی نیز با عبارات مربوط به گفتگوهای دوستانه و دلپذیر بازسازی میشود.