یعنی چه
این عبارت صفت مرکب در زبان فارسی است و به فردی اطلاق میشود که در راستی و صداقت به مرتبه بالایی رسیده باشد؛ به طوری که تمام سخنان او با حقیقت مطابقت داشته و هیچگونه دروغ یا تناقضی در رفتار و گفتار او دیده نشود.
تلفظ
تلفظ این عبارت ترکیبی از قید «بِسیار» به همراه صفت مرکب «راستگو» (با سکون سین و تاء، و ضمه گاف) است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، عبارت «بسیار راستگو» به عنوان کلید، دقیقاً به پاسخ ۱۱ حرفی «بسیار راستگو» یا معادلهای عربی آن یعنی «صدیق» و «صدوق» اشاره دارد.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن این مفهوم از ترکیبات توصیفی یا صفات پیشرفتهای که دلالت بر صداقت مفرط دارند استفاده میشود.
به عربی
در زبان عربی این مفهوم با استفاده از صیغههای مبالغه از ریشه (ص-د-ق) بیان میشود که دلالت بر شدت و دوام صداقت دارد.
در قرآن
این مفهوم در قرآن کریم با واژه «صِدّيق» و «صِدّیقَة» تجلی یافته است؛ از جمله برای حضرت ابراهیم (ع) در آیه ۴۱ سوره مریم، حضرت ادریس (ع) در آیه ۵۶ سوره مریم، حضرت یوسف (ع) در آیه ۴۶ سوره یوسف و حضرت مریم (س) در آیه ۷۵ سوره مائده.
جمعبندی و توضیح کامل بسیار راستگو
عبارت «بسیار راستگو» یک صفت مرکب اصیل در زبان فارسی است که از ترکیب قید مبالغه «بسیار» و صفت فاعلی «راستگو» تشکیل شده است. این واژه به فردی اشاره دارد که صداقت در تمام تار و پود وجود و رفتار او جاری است و هیچگاه از مسیر حقیقت منحرف نمیشود. از نظر لغوی، این اصطلاح دقیقترین معادل برای صیغههای مبالغه عربی مانند «صِدّیق» و «صَدوق» به شمار میرود.
در فرهنگ اسلامی و قرآنی، این واژه جایگاه بسیار والایی دارد و به عنوان یکی از عالیترین صفات انسانی برای پیامبران و اولیای الهی نظیر حضرت ابراهیم، حضرت یوسف، حضرت ادریس و حضرت مریم (علیهمالسلام) به کار رفته است. در ادبیات فارسی نیز مفاهیمی همچون «آینه» یا «صبح صادق» به عنوان نمادهای شهودی برای این مرتبه از صراحت و راستی خالص یاد میشوند.