یعنی چه
کلمهای عربی و جمع مؤنث سالم از واژه «المراجعة» است که در لغت به معنای رجوع کردنهای مکرر، بررسیهای مجدد و پیگیریهای اداری یا متنی است. همچنین در بافتار نگارشی به معنای نامهنگاری و تبادل نظر میان دو طرف به کار میرود.
تلفظ
این واژه با فتح میم اولیه در حالت الف و لام دار به صورت کلی اَلمُراجَعات (Al-Murājaʿāt) تلفظ میشود که حروف آن دارای حرکات ضمه روی میم، فتحه روی راء و جیم است.
در جدول
در جدولهای کلمات متقاطع، پاسخ این کلمه با احتساب الف و لام تعریف دارای ۹ حرف است و معمولاً به عنوان معادل بازگشتها یا کتاب مناظرات مکتوب شیعه و سنی شناخته میشود.
به انگلیسی
بسته به بافتار متن، این واژه در زبان انگلیسی به معنای بررسی مجدد، ارجاع یا جلسات تبادل نظر معنا میشود.
به عربی
از آنجا که خود واژه عربی است، مترادفهای همرده آن در این زبان شامل واژگان مربوط به تدقیق، ارجاع و گفتوگوهای متقابل مکتوب میشود.
به فارسی
رایجترین معادلهای فارسی این کلمه شامل بازگشتها، پیگیریهای اداری یا تحصیلی، بررسیهای مجدد و همچنین مکاتبات و نامهنگاریهای مکتوب میان دو طرف است.
در قرآن
عین واژه «المراجعات» در قرآن کریم ذکر نشده است؛ اما ریشه ثلاثی مجرد آن یعنی «ر ج ع» کاربرد زیادی دارد. برای نمونه، فعلِ «تَرَاجَعَا» از همین ریشه در آیه ۲۳۰ سوره بقره به معنی بازگشت آن دو به یکدیگر آمده است.
جمعبندی و توضیح کامل المراجعات
واژه «المراجعات» در اصل یک کلمه عربی به معنی بازگشتها، بررسیهای مکرر و پیگیریها است که از ریشه «ر ج ع» در باب مفاعله اشتقاق یافته است. این کلمه در زبان فارسی بیشتر دلالت بر رجوع کردنهای متعدد یا روال اداری دارد، اما شهرت ویژه آن در فرهنگ اسلامی به دلیل جنبه تاریخی و مذهبی آن است.
این واژه نام کتاب معروف و ماندگاری از علامه سید عبدالحسین شرفالدین عاملی است. این کتاب شامل ۱۱۲ نامه و مناظره علمی، مکتوب و کاملاً محترمانه میان ایشان و شیخ سلیم بشری (رئیس وقت دانشگاه الازهر مصر) درباره مذهب تشیع و مسئله امامت است و در فرهنگ دینی به عنوان نماد گفتوگوی منطقی میانمذهبی شناخته میشود.