یعنی چه
مرتع بلکرون یک اسم خاص جغرافیایی (مکاننام) است. این واژه به روستایی خوشآبوهوا و سرسبز در استان مازندران، شهرستان بابل، بخش بندپی شرقی و دهستان سجادرود اشاره دارد که به دلیل طبیعت بکر و مراتع پیرامونش به این نام شهرت یافته است. واژه مرتع به معنای چراگاه است و بلکرون نام بومی این منطقه است.
تلفظ
تلفظ صحیح این عبارت به صورت «مَرتَعِ بِلکِرون» است. واژه اول ریشه عربی دارد و واژه دوم نامی بومی در گویش مازندرانی (طبری) است.
در جدول
در کلمات متقاطع و جداول اطلاعات عمومی، در پاسخ به سؤالاتی نظیر «روستایی در بابل» یا «مرتعی در بندپی شرقی» که نیاز به یک عبارت ۱۰ حرفی دارند، عبارت «مرتع بلکرون» قرار میگیرد.
به انگلیسی
از آنجا که این عبارت یک نام خاص جغرافیایی در ایران است، در زبان انگلیسی عمدتاً به صورت فینگلیش یا ترانویسی اسمی به کار میرود.
به فارسی
این عبارت کاملاً در جغرافیای فارسی و مازندرانی شناخته شده است. بخش اول آن یعنی «مرتع» واژهای عربی به معنای چراگاه است که وارد فارسی شده و بخش دوم «بلکرون» واژهای با ریشه طبری است که احتمالاً با نام رودخانه «بولک» در آن ناحیه همریشه است.
در قرآن
عبارت «مرتع بلکرون» یک نام جغرافیایی محلی و خاص در شمال ایران است؛ بنابراین در متن قرآن کریم نیامده و کاربرد قرآنی ندارد.
نماد چیست
در حوزه گردشگری و جغرافیا، مرتع بلکرون نمادی از طبیعت دستنخورده کوهپایهای البرز، شیوه زندگی مالداری و دامداری سنتی در شمال ایران و اصالت روستایی منطقه بندپی به شمار میرود.
جمعبندی و توضیح کامل مرتع بلکرون
مرتع بلکرون برخلاف ظاهرش که ممکن است ذهن را به سمت یک اصطلاح لغوی یا کنایهای ببرد، یک مکاننام یا اسم خاص جغرافیایی است. این نام متعلق به روستایی ییلاقی، سرسبز و خوشآبوهوا از توابع بخش بندپی شرقی در شهرستان بابل استان مازندران است که در دهستان سجادرود قرار دارد.
این منطقه به دلیل برخورداری از چراگاههای غنی و قرارگیری در دامنههای البرز، از قدیم محل تجمع دامداران و عشایر بومی بوده است. واژه بلکرون ریشه در زبان طبری دارد و پیوند نزدیکی با نام رودخانه جاری در آن منطقه یعنی بولک دارد. از این رو، ویژگیهای صرفی مانند متضاد یا همخانواده برای آن معنا ندارد و در حل جداول به عنوان یک پاسخ ۱۰ حرفی شناخته میشود.