معنی
واژه مُحرَز در لغتنامههای معتبر فارسی به معنای امری است که قطعیت آن ثابت شده و هیچ شک و شبههای در آن نباشد؛ مانند جرم محرز که به معنای گناه یا خطای کاملاً اثباتشده است.
یعنی چه
این کلمه زمانی به کار میرود که یک موضوع، ادعا یا وضعیت به مرحلهای از وضوح و استدلال رسیده باشد که دیگر نتوان در صحت آن تردید کرد. این واژه یک صفت کلاسیک و رسمی است.
تلفظ
تلفظ صحیح این واژه با ضمه روی حرف اول (مُ) و فتحه روی حرف سوم (ر) به صورت مُحرَز (moh-raz) است.
در جدول
در حل جدول کلمات متقاطع، واژه محرز به عنوان پاسخ برای راهنماهایی چون «آشکار و قطعی» یا «ثابتشده» کاربرد دارد و کلمهای ۴ حرفی است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی بسته به سیاق متن، میتوان از معادلهای دقیقی همچون Proven برای امور اثباتشده یا Definite برای موضوعات قطعی استفاده کرد.
به فارسی
برابرها و جایگزینهای اصیل فارسی برای این واژه شامل کلماتی چون هویدا، آشکار، پدیدار، بیپردگی و ثابتشده هستند که میتوانند در جملات جایگزین آن شوند.
نماد چیست
کلمه محرز صرفاً یک صفت زبانی، معنایی و حقوقی برای نشان دادن قطعیت است و در فرهنگها یا سنتها دارای نماد مادی، باستانی یا المان تصویری مشخصی نیست.
جمعبندی و توضیح کامل محرز
واژه «مُحرَز» یک صفت عربی (اسم مفعول از باب افعال از ریشه حرز) است که وارد زبان فارسی شده و امروزه جایگاه ویژهای در ادبیات رسمی، اداری و به خصوص متون حقوقی و قضایی دارد. وقتی از محرز بودن چیزی صحبت میشود، منظور این است که آن امر از مرحله شک و گمان عبور کرده و به مرتبه یقین و اثبات کامل رسیده است.
از نظر ریشهشناسی، این کلمه با واژههایی چون احراز و حرز (به معنی پناهگاه و جای استوار) همخانواده است که مفهومِ به دست آوردن و حفظ کردن محکم یک چیز را در خود دارد. در کاربرد روزمره زبانی، کلماتی مانند قطعی، مسلّم و مبرهن بهترین مترادفهای آن به شمار میروند.
در نهایت، این واژه گرچه در قرآن کریم به همین شکل صفت به کار نرفته، اما در ادعیه و متون دینی ریشه آن مکرراً دیده میشود. شناخت دقیق معنای آن به درک بهتر متون رسمی و قضایی کمک شایانی میکند.