یعنی چه
واژه عطشانه صفت مؤنث از ریشه عربی عطش است و به معنای زن تشنه یا موجود مؤنثی که به شدت به آب نیاز دارد به کار میرود. این کلمه به صورت مجازی برای فرد مؤنثی که بسیار مشتاق، آرزومند و طالب چیزی باشد نیز استفاده میشود.
در جدول
در جدولهای متقاطع و شرح در متن، این واژه معمولاً به عنوان پاسخ برای راهنمای «زن تشنه» کاربرد دارد و طول پاسخ آن ۶ حرف است.
به انگلیسی
در زبان انگلیسی برای رساندن مفهوم تشنه از واژه Thirsty استفاده میشود و اگر قصد تفکیک جنسیت یا تاکید بر شدت تشنگی باشد، عبارات فوق به کار میروند.
به عربی
این واژه ریشه اصیل عربی دارد. در عربی فصیح وزن «فَعْلى» رایجتر است اما ساختار «فَعْلانَة» نیز در لغتنامههای معتبری مانند منتهیالارب و اقربالموارد ثبت شده است.
به ترکی
در زبان ترکی واژه Susuz به معنای تشنه و بدون آب است که با افزودن توصیف جنسیت، معادل دقیق این کلمه میشود.
به فارسی
معادل مستقیم آن در زبان فارسی «زن تشنه» است. در متون نظمی و نثری فارسی، به عنوان یک واژه عاریتی از عربی، در مفاهیم حقیقی (تشنگی فیزیکی) و مفاهیم مجازی (اشتیاق شدید روحی) استعمال میشود.
نماد چیست
در ادبیات عرفانی و سلوک، عطشانه نماد روح یا نفس تشنهای است که اشتیاق مفرط و طلب صادقانهای برای رسیدن به معرفت، حقیقت و معشوق الهی دارد. همچنین در ادبیات مذهبی و عاشورایی، این واژه یادآور تشنگی و مظلومیت زنان و کودکان در واقعه کربلا است.
جمعبندی و توضیح کامل عطشانه
واژه عطشانه یک صفت عربی با ریشه «ع-ط-ش» است که به عنوان مؤنث کلمه عطشان وارد زبان و ادبیات فارسی شده است. معنای لغوی و دقیق آن «زن تشنه» است، اما در ساختار زبان کاربردهای وسیعتری پیدا کرده است. گرچه در عربی فصیح وزن عطشی ترجیح داده میشود، اما عطشانه در متون کهن فارسی و لغتنامههای قدیمی کاملاً پذیرفته شده و معتبر است.
این واژه افزون بر معنای ظاهری، در دو حوزه ادبی اهمیت بالایی دارد؛ نخست در ادبیات عرفانی که نماد بارز تشنگی روحی، طلب واقعی و اشتیاق سوزان سالک در راه حق به شمار میرود، و دوم در ادبیات آیینی و مذهبی که تجسمی از تشنگی و غربت کاروان اسرای کربلا است. این کلمه در جدولهای کلمات متقاطع نیز به عنوان یک گویه ۶ حرفی کاربرد دارد.